UFO

In vrede ben ik neergedaald
zilverschitter aan de poorten van uw stad

Mijn cocon verbergt uw ideaal van schoonheid
koestert het, verwisselt de gedaante en laat het uitvliegen
als uw planeet tweemaal rond uw zon is gedraaid

Ik weet van de maten van
uw billen uw borsten
uw buiken uw ego
Ik verhul uw naaktheid

Ik vertroetel de waan van uw dag
Enkel mijn priesteressen kennen uw wensen
tonen mijn schatten op het plankier
aan volgelingen die zich vergapen
aan het moois dat te duur en te klein is

U hangt aan mijn lippen
bekijkt mijn stiftekleuren
u valt aan mijn voeten
en koestert mijn tijdvol schoeisel

In vrede ben ik neergedaald
zilverschitter aan de poorten van uw zelfbeeld


Voor niet-Almeerders: dit gaat over het Confectiecentrum Almere, waar de mode van over 2 jaar ligt.

Hoofd

Schud mijn moede hoofd en zie
verdoolde woorden dwarrelen
klonteren tot klinkende zinnen
neerdalen in onwennige strofen

Verknisper mijn donzen dek
dat oplicht in de lage zon
Treed het maagdelijk vers met voeten
verpap verplet verpulp verpest

tot het maanspiegelend opvriest
in een woordenglijbaan die je meevoert
langs mijn gedachten of onzacht doet vallen
in ongeziene lagen

tot het smelt in stroompjes beekjes
watervallen van wat ik altijd al heb
willen zeggen maar nooit heb geweten

Schud mijn moede hoofd
Schud mij wakker
als het lente wordt

Niet af

Ik ben niet af
Ik ben nooit af
In het hoofd van de dichter
word ik eeuwig gekneed

Ik ben niet af
wel vaak getikt
zwart op wit gezet
denkbeeldig verspreid
Ik blijf de dichter
steeds één stap voor

Ik ben nooit af
blijf altijd jong
want eeuwig strijkt
de dichter mijn plooien glad

Maar ben ik af
als de dichter af is?
Of krijg ik een toeziend voogd
en een rimpelloze toekomst?


Vandaag heb ik mijn lidmaatschap van Aldichter opgezegd. Daar heb ik een paar mensen leren kennen die bleven schaven aan hun gedicht. Dit gedicht is voor hen.

Twee nieuwe links

Vanaf vandaag is deze blog ook bereikbaar via www.nielsblomberg.nl en www.waterdichter.nl

Het meisje met het ouderwetse hoofd

Het meisje met het ouderwetse hoofd
fietst op haar damesfiets met trommelrem.
Kaarsrecht zit zij, twee handen aan het stuur.

Het meisje met het ouderwetse hoofd
ken ik van kindsbeen af. In Oma’s kast
stond zij ten voeten uit in sepia.

Het meisje met het ouderwetse hoofd
was jong gestorven aan een kwaal waarvoor
destijds geen medicijn voorhanden was.

Het meisje met het ouderwetse hoofd
kijkt om naar mij en het verkeer. Zij steekt
gedecideerd haar hand uit en slaat af,

het meisje met het ouderwetse hoofd.

Van mijn twitter:
Mijn eerste Facebook evenement: Aldichter's "Dode dichters leven": Martinus Nijhoff http://www.facebook.com/event.php?eid=125733884174145

Opa

Ik was een kind met Oma’s
Ik herinner me dat iedereen
een kind met Oma’s was
Opa’s had je in boeken

Toch heb ik een Opa gekend
een broze man die door Papa en Oma
ondersteund werd naar de wc
Het is in mijn geheugen gegrift

Het is mijn oudste herinnering

Kort daarna moet hij zijn overleden
Ik weet niets van de lege plek die hij achterliet

Lachgas

Hoera, een gedicht van mij in een boekje: http://www.decontrabas.com/de_contrabas/2011/04/selectiegedicht-gedichtenforum-24.html?utm_source=feedburner&utm_medium=feed&utm_campaign=Feed%3A+DeContrabas+%28de+Contrabas%29

De teloorgang der achterommetjes

In de zomer van 2005 schreef ik een lofdicht op de Vinex-achterommetjes waar je kunt (ver)dwalen. Vanaf vandaag staat het op Het Vrije Vers: http://www.hetvrijevers.nl/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=31&id=3160&Itemid=324#3160

Maar nu, in de lente van 2011 gaan de achterommetje langzaam teloor. Tijd voor een vlammend deel 2: http://www.hetvrijevers.nl/index.php?option=com_kunena&func=view&catid=10&id=3161&Itemid=324#3161

Lachgas

Dit keer geen gedicht maar een link naar de het forum van de Contrabas: http://www.decontrabas.com/de_contrabas/lachgas.html