Posts tonen met het label plezierdichten. Alle posts tonen
Posts tonen met het label plezierdichten. Alle posts tonen

woensdag 1 november 2023

Optreden bij Lichtvoetig 7, Nederlands kampioenschap light verse te Emmen


Het hoogtepunt van het Light-Versejaar is Lichtvoetig, het NK georganiseerd door Stichting Taalpodium Emmen. Het is altijd op de laatste zondag van oktober, als de wintertijd net is ingegaan. 
Op zondag 29 oktober 2023 was het tijd voor Lichtvoetig 7. Voor de vijfde keer mocht ik mijn gedichten voorlezen in de achterzaal van Café Groothuis te Emmen. 
Hieronder vind je ze uitgeschreven.

Let vooral op de inleiding door Machiel Pomp, de winnaar van de eerste twee edities van Lichtvoetig en daarna jurylid en een van de twee presentatoren.
Verder komen in beeld Eddy Zinnemers, andere presentator, en - op de rug gezien met gitaar - Dorine Wiersma, die de muzikale omlijsting voor haar rekening nam.


PANORAMA
De opgekomen zon bescheen de velden.
De nacht was in dit jaargetij nog kil.
Een fraaier panorama zag men zelden.

Toen zij zich uit hun donzen slaapzak pelden,
hield zelfs de vroegste vogel zich nog stil.
De opgekomen zon bescheen de velden.

Ze lachten om wat zij elkaar vertelden,
onwennig soms: de liefde was nog pril.
Een fraaier panorama zag men zelden.

Verplichtingen noch kledingstukken knelden.
Ultieme vrijheid is een naakte bil.
De opgekomen zon bescheen de velden.

Toen zij zich voor elkander openstelden,
betraden zij een wereld van verschil.
Een fraaier panorama zag men zelden.

De mieren voelden aan als duizend spelden.
Hij vloekte en zij gaf een harde gil.
De opgekomen zon bescheen de velden.
Een fraaier panorama zag men zelden.


OP VAKANTIE
Je bent volledig uitgeblust;
je werk mist importantie.
Eén strohalm geeft je levenslust:
straks ga je op vakantie.

Een huis aan de Azurenkust
compleet met zongarantie,
een eigen bar met tap en fust,
dat is nou echt vakantie.

Je vindt je welverdiende rust,
een stilteabundantie.
De zon heeft je in slaap gesust;
zo gaat dat op vakantie.

Veelvuldig smeren is een must.
Door lakse arrogantie
ben jij je daarvan nu bewust.
Ook dat hoort bij vakantie.


SPOOKKASTEEL
In Schotland staat een spookkasteel
gebouwd in oude tijden.
Het spook begint
recentelijk
aan eenzaamheid te lijden.

De mensen heeft hij weggejaagd;
hij had van hen zo’n hinder.
Hij zoekt naar een
gezellige
spokin op spokentinder.

Helaas, hij wordt steeds weggeswipet;
hij kan geen indruk maken.
Hij oogt niet erg
aantrekkelijk
in zijn geruite laken.


OUDE KOEIEN
Het leven is een sloot vol oude koeien.
Zo nu en dan wil eentje er graag uit.
Zij produceert een klagelijk geluid,
een langgerekt onafgebroken loeien. 

Negeren blijkt een minder goed besluit;
de irritatie gaat alleen maar groeien.
Je moet je er wel tegenaan bemoeien,
hoezeer zoiets ook op bezwaren stuit.

Je trekt de koe voorzichtig op het droge.
Dat is bepaald geen makkelijk karwei:
de blubber heeft haar poten vastgezogen.

Je hoort een zachte plop; de koe is vrij.
Ineens zie je de zachtheid van haar ogen.
Het wordt nog wat, die oude koe en jij.


VERKIEZINGSDAG 22 NOVEMBER 2023 
Dwars door de novemberregen
ga ik naar het stembureau.
Wat wordt straks het stormniveau?
Windkracht nul of windkracht negen?

Maar geen noodweer houdt mij tegen
en geen rampscenario:
dwars door de novemberregen
ga ik naar het stembureau.

In mijn leunstoel neergezegen
denk ik achteraf “chapeau”,
schenk mijzelf een glas bordeaux
en bezie de natte wegen
dwars door de novemberregen.


VERRE VRIEND
Op school was hij mijn allerbeste maatje.
We pikten samen snoep bij Albert Heijn.
Mijn moeder vond de dropjes in mijn laatje
en toen mocht hij mijn vriendje niet meer zijn.

Ik zag hem toch want hij had een stiletto.
Meer dan mijn vriend was hij vooral mijn held.
Altijd had hij een mooi verhaal in petto
en mooie spullen ook en altijd geld.

Nu ben ik Jan Modaal met een kantoorsleur
maar zoiets is voor hem niet goed genoeg.
Zijn spannende bestaan krijgt nooit mijn voorkeur
ondanks al zijn verhalen in de kroeg.

’t Is jammer dat ik hem nu nooit meer zie
sinds hij in Vught woont in de EBI.


NIEUWE LAARZEN
Wat een rotweer is het buiten!
Ik ga nergens meer naar toe.
Regen klettert op de ruiten.
Zal ik de gordijnen sluiten?
Ik ben al die grauwheid moe.

Dag Opa, ik heb iets van mama gekregen:
twee lichtroze laarzen; ze zijn voor het kamp.
Ze hebben een week in de gangkast gelegen.
Nu mag ik ze aan doen, want nu is er regen
met heel grote plassen, waar ik hard in stamp.

Meisje, meisje, wat een mooie!
Opa wil ook wel zo’n paar.
Opa heeft nog ouwe rooie
die hij bijna weg wou gooien.
Wij gaan stampen met elkaar.


RONDBAZUINEN
De hippe meester noemt haar altijd Bolle.
De klas vindt haar voor tikkertje te log.
Sinds afgelopen week heeft zij een vlog,
wat leidt tot een verwisseling van rollen.

Zij scoort met lichaamspositiviteit
en meester is zijn TikTok-volgers kwijt.

vrijdag 4 november 2022

Optreden bij Lichtvoetig 6, Nederlands kampioenschap light verse te Emmen


Voor de zesde keer sta ik in het boekje van Lichtvoetig, Nederlands kampioenschap light verse, voor de vijfde keer ben ik genomineerd en voor de vierde keer mag ik optreden in de achterzaal van Café Groothuis te Emmen. 
Dit was op 30 oktober 2022, volgens traditie de zondag dat de wintertijd ingaat, maar de hoofden nog in de zomertijd zitten.


Dichters-cv
Liefst schrijf ik poëzie met kleine woorden
die niet vermaant en geen taboes doorbreekt
maar alledaags van ’t alledaagse spreekt
een symfonie van simpele akkoorden

Ik heb geen grote opdracht te vervullen
zolang ik maar een mondhoek om zie krullen


Mens erger je niet!
Ik zal jullie eens over vroeger vertellen.
We waren gelukkig op ieder gebied.
De melk werd gekookt en dan mocht je de vellen.
Op zaterdagavonden speelde je spellen.
Het leukste van al was “Mens erger je niet!”

Alleen als je zes gooide mocht je beginnen.
Je wachtte en wachtte en wachtte en liet
geen ongeduld blijken als broertje ging winnen.
Je had nog geen zes gegooid; hij was al binnen.
Toch dacht je tevreden: “Mens erger je niet!”

Heel af en toe ging het een klein beetje beter.
Dan gooide je zes en je mocht van acquit.
Je broertje keek zuur want het ging voor geen meter,
maar dan ging hij los en de strijd werd steeds heter
en broertje won weer bij “Mens erger je niet!”

Een kind van vandaag wordt gepusht en gepamperd.
Een stralende toekomst ligt in het verschiet
totdat de verwachtingen worden getemperd:
je hebt een verwende en aartsluie slemperd
die niet is gehard door “Mens erger je niet!”


Beer
“De beer is los!” Men hield een heuse klopjacht.
Het bleek een influencer met een fopvacht.
Door alle likes die deze actie opbracht
werd in dat jaar het berenvel de topdracht.


Pindakaas
Ik weet nog goed hoe jij voorbij kwam zweven.
Ik zag de wereld door een roze waas.
Mijn keel zat dicht; het was of ik zo-even
te gulzig had gesnoept van pindakaas.

Met woorden ben ik meestal zeer bedreven
maar toen was mijn emotie mij de baas.
Het was alsof de zinnen bleven kleven
aan mijn verhemelte,  als pindakaas.

Je zag mij staan en wendde plots je steven.
Ik stond verstijfd en staarde als een dwaas.
Jouw stemgeluid onthoud ik heel mijn leven,
zo smeuïg zacht als verse pindakaas.

Ik stond daar als een schooljongen te beven.
Dat vond jij niet aantrekkelijk helaas.
De wrange nasmaak is nog lang gebleven; 
het leek op uitgedroogde pindakaas.


Carpool (Bach-sonnet)
Jan heeft sinds kort een leuke nieuwe baan,
waarin hij elke dag wordt uitgedaagd.

Piet telt de dagen af tot zijn pensioen.

Klaas weet precies wat hij vandaag gaat doen.
Dat wordt al zoveel jaar van hem gevraagd
en zo zal het nog vele jaren gaan.

Piet is chauffeur. Hij vraagt of zij misschien
genegen zijn vandaag maar door te rijden.
Jan is van deze vraag wel wat van slag.
Hier zal zijn reputatie onder lijden,
maar anderzijds, het is een mooie dag.
Klaas denkt meteen aan de vergadertijden
en zegt dat verder gaan van hem wel mag.
Collega’s zullen hen vandaag niet zien.


Windhandel
Wie onbekommerd gillend rijk wil worden
begint een winkel op het internet
waarvan de naam de concurrentie plet
omdat die aanspreekt bij de kopershorden

Dat mondkapjesgedoe lijkt kinderspel
bij lijm-je-aan-vermeer-vast.nl

Dit was het verplichte actuele gedicht. Het staat ook in het boekje van Lichtvoetig 6 , maar dan is de laatste regel: bij omgekeerdevlaggen.nl


Moriokever
Zeg, ken je de larf van de moriokever?
Die houdt zo van piepschuim, van polystyreen
Zo’n moriolarf eet zich fris van de lever
dwars door een partij witte korreltjes heen

De trilpopulier wordt geveld door de bever
De hond is opnieuw in gevecht om een been
Relaxt eet de larf van de moriokever
zijn dagelijks maaltje van polystyreen

De sporen van wroeten verraden de ever
De damhertenhoef blijft lang zichtbaar in ’t veen
Je ziet van de larf van de moriokever
een paar kleine gaatjes in polystyreen

Dus kinders, eet zonder gezeur en gezever
spinazie en broccoli, witlof en peen
en denk aan de larf van de moriokever
die zelfs nog kan smullen van polystyreen


Haast
Ik zie je komen door de laan
op zo’n elektrisch stepje.
Een eigen bubbel heb je.
Je zoeft voorbij, kijkt mij niet aan.
Een nogal dwingend toontje
komt uit je telefoontje,
dus zie je ook die paal niet staan.


De Ware
Hij ziet haar en hij weet: zij is de ware
want alles waar hij lang op heeft gewacht 
is in dit vrouwenlijf bijeengebracht
Hij kan wel eeuwig naar haar blijven staren 

Klassieke schoonheid is niet haar terrein 
Zij is gewoon te waar om mooi te zijn


Ontdekkingsreiziger
Vaak droomt hij van het onbekende land
waarheen hij op een goede dag zal zeilen.
Al ligt het dan voorbij de wereldrand,
al ligt het dan op meer dan duizend mijlen,
toch weet hij zeker dat hij niet zal feilen.
Wanneer de wind draait naar de juiste hoek,
dan hijst hij in zijn mast het juiste doek
en schiet hij over witgetopte baren.
Hij mijmert in de zon. Zijn plan klinkt kloek,
hij koestert het al meer dan vijftig jaren.

woensdag 2 november 2022

2 optredens in Gelselaar

Sinds 2019 organiseert de stichting Bie Swinkels jaarlijks het Poëziefestival Gelselaar. Deze website is dit jaar nieuw, de oude blogspot verwijst naar Appeldag Gelselaar. Opvallend is dat er Nederlands en een Nedersaksische wedstrijd is.

In de eerste editie was het thema "appel". Ik was met twee van mijn drie ingezonden gedichten genomineerd en won de tweede en derde prijs. Henriette was zo vriendelijk om het het voorlezen van de derde prijs op te nemen. Onder de film vind je tekst.

 

Boomgaard

Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik zie dat je pit hebt voor vijf
Mijn lievelingskostje
Je hebt een rood blosje
dat glimt en dat glanst als ik wrijf

Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik weet al meteen: dit is raak,
rondlijvig, kort-stelig,
iets zurig, iets melig,
maar altijd precies naar mijn smaak

Ik heb je ontmoet in de boomgaard
O Honingzoet hoogstamproduct
O Gamerse Zure
Je hebt nog dat pure
Je bent uit de hemel geplukt



In 2022 was het thema "Mijn taal". Dat past bij het tweetalige karakter. Inmiddels mogen ook meer talen meedoen: Platduits (de Duitse variant van het Nedersaksisch), Afrikaans en alle Nederlands dialecten.
Ik ben ik weer genomineerd. Hieronder vind je mijn optreden maar liefst tweemaal, eerst gefilmd door Henriette en dan als onderdeel van de livestream op Youtube. Die laatste zou moeten beginnen bij mijn gedicht. Luister ook eens naar de 20 andere gedichten. 



   

Winterbed

Een vreemde taal is als een winterbed 
zelfs met extra kruik niet warm te krijgen. 
De zinnen worden woord voor woord vertaald. 
Ze worden wel begrepen maar niet eigen. 
Al is het nuttig in geval van nood 
gewoonlijk is het beter om te zwijgen. 
 
Je eigen taal is als een winterbed 
waar je geliefde op je ligt te wachten. 
Dit is de klankenstroom waarnaar jij taalt. 
De woorden vallen samen met gedachten. 
Hier voel je je gehoord gezien genood 
een toevluchtsoord in sneeuw bestoven nachten. 

woensdag 3 november 2021

Optreden bij Lichtvoetig V, Emmen 31 oktober 2021


Op 31 oktober 2021 organiseerde STEM (Stichting Taalpodium Emmen) voor de vijfde keer Lichtvoetig, het Nederlands kampioenschap light verse. Vorig konden we vanwege corona niet bij elkaar komen, dus er was iets in te halen.
Met mijn optreden heb ik de gedeelde derde plaats gehaald. Zoals je ziet staat het optreden op YouTube. Omdat niet altijd alles goed te verstaan is, zijn hier de gedichten.

Insomnia

Een beetje dichter lijdt aan slapeloosheid.
Alleen wie niets te zeggen heeft slaapt zacht.
Verdreven is de overdagse voosheid.
De woorden flonkeren van grandioosheid
nog helderder dan sterren in de nacht.

De dichter pent ze neer in volle pracht,
lardeert ze met de menselijke broosheid.
De dwaze mens die de natuur verkracht,
maar ook vol hartstocht naar haar schoonheid smacht,
hem overvalt een diepe Willem-Kloosheid.

De dichter stapt uit bed in ’t ochtendgrauw.
Een paar uur nachtrust heeft hij nog genoten.
Hij leest het vel papier vol hanenpoten
en prakkezeert zich suf: wat staat daar nou?

Voyage

Het viertal is van modegrillen wars
en komt met een herkenbare cd.
Na veertig jaar gaan zij weer op tournee,
al sturen ze dit keer hun avatars.

Zo blijft, net als hun liedjes en hun shows,
ook ABBA zelf voor eeuwig rimpelloos.

Kerstdiner

’t Is ieder jaar dezelfde vraag: wat mag niet in de schalen?
Jan eet geen kaas, Piet wil geen worst, Klaas houdt niet van garnalen.
Voor Joachim is elke vorm van rauwkost uitgesloten.
Bob lust wel alles, maar hij heeft een allergie voor noten.

Ook groente is een heel gedoe: Mien lust geen sperziebonen,
Maud wil geen groene bloemkool en Roberto geen gewone,
Niels geen gekookte worteltjes en Willemijn geen kroten.
Bob eet het allemaal, maar ja, die allergie voor noten.

De religieuze eisen blijven ieder jaar weer boeien:
Sharifa eet geen varkens en Parvati eet geen koeien.
En vegan Willem-Jort eet niets dat wandelt op vier poten.
Bob vindt het best, maar waarschuwt nog een keertje voor de noten.

Het resultaat is heerlijk en laat ieder in zijn waarde.
Dit gastronomisch kerstbestand brengt vrede op de aarde.
Een wanklank is er wel helaas; Bob voelt zich best wel klote,
want in het grand dessert zit toch een heel klein beetje noten.

Late vogels

De goudvinken hebben mijn vetbol gevonden
De staartmezen hebben mijn pinda’s verslonden
Al zijn ze ook prachtig, mij zijn ze een kwelling:
Drie dagen te laat voor de tuinvogeltelling

Voelverlangen

Hij heeft in zijn ontembaar voelverlangen
de randen van de kosmos afgetast.
Zijn wereld is door wanden afgepast,
die met gedrukte bloemen zijn behangen.

De bloemen kennen lente, herfst noch zomer.
Wel zijn ze met de jaren flink verfletst.
Ze hebben ziel en vingertop gekwetst.
Hij wacht op de verboden binnenkomer

die heel zijn huis vervult met bloemengeuren
en mufheid wegwuift door ontsloten deuren.

Vakantieliefde

Hij is zo lief, zo geestig en charmant
Het wordt een mooie zomer op Terschelling
maar eenmaal samen op het vasteland
toont hij haar zijn onaangename kant
Zij wil hem weer in de fabrieksinstelling

Maanlanding

Mijn moeder houdt het nieuws niet langer bij
Wij praten over vijftig jaar geleden
Toen stonden er twee mannen op de maan
Ze wil er niet veel aandacht aan besteden
Nadien is er niets mee gedaan, zegt zij
Voor feestelijke poespas is geen reden
Ik meld de plannen om naar Mars te gaan
Ze zucht, de mensen zijn ook nooit tevreden

Inbreker

Ik ben onzichtbaar in de nacht en nevel,
wanneer ik spiedend door de straten ga.
Van herenhuizen die ik gadesla
vind ik al snel de zwakte in de gevel.

Mijn koevoet brengt mij binnen, of mijn drevel,
of ik verstoor de elektronica.
Ik neem en ga en laat geen sporen na,
hoewel ik af en toe bewoners knevel.

In ’t ochtendgloren vier ik mijn succes.
Mijn vakmanschap is weinigen gegeven,
al maak ik mij daarmee niet populair.

Straks ga ik weer terug naar dit adres.
Dan bel ik aan, betuig mijn medeleven,
want ik ben de verzekeringsexpert.

Sudoku

De ene noemt zichzelf een heks
Een ander doet aan schaken
Een derde houdt van kinky sex
of heeft een oedipuscomplex
Ik wil sudoku’s maken

De ene bakt graag boterkoek
Een ander kan dan smullen
Een derde eet-leest met een boek
Ik zit graag in de koffiehoek
sudoku’s in te vullen

De ene sport vol levenslust
Een ander doet iets nijvers
Een derde is gauw uitgeblust
Ik stoei het liefst in alle rust
met mijn sudoku-cijfers

De een gaat naar de hemel toe
Een ander rust bij helden
Een derde komt terug als koe
Ik dool straks – nimmer cijfermoe –
op de sudoku-velden

zondag 7 maart 2021

Hordenhond

© Tejo Coen (foto geplaatst met toestemming van de fotograaf)


Mijn zoon wil niet naar voetbaltraining
mijn dochter niet naar gymnastiek
Ze doen nu iets in de muziek
vrij slaapverwekkend naar mijn mening

Gelukkig is het wat geworden
met onze hond want die loopt horden

Niels Blomberg, 7 oktober 2020


De bibliotheek van Brasschaat houdt ieder jaar een dichtwedstrijd onder de naam "Dichter in Beeld". Met dit gedicht bereikte ik de 7e plaats.
Corona Volente ga ik op 23 september naar Brasschaat voor een poëzieworkshop van Maud Vanhauwaert.

zondag 29 juli 2018

Hoe win ik de Tour de France?

Wielrenners opgelet
spoedcursus Tour winnen
klim als een adelaar
daal ongedwee

pak elke tel in de
bonificatiesprint
dan heb je geel
op de Champs-Élysées

Niels Blomberg, 29 juli 2018


Niet geplaatst op Het Vrije Vers vanwege dit gedicht van Peter Knipmeijer

zondag 28 januari 2018

Drie hinkelrijmen

Het eerste hinkelrijm ooit
De admiraal begon op maandag
de voorbereiding van zijn zeeslag.
Het eerste thema dat hij aansneed
was of de vijand nog wel meedeed.
19 april 2008

De obese mus
De verlokking van de broodplank
waar hij dagelijks aan blootstaat
zijn een geestelijke pijnbank
want hij mag uitsluitend lijnzaad
5 januari 2014

Eindelijk rijmen op Blomberg
Hinkelrijm van Blomberg
voel je in je beenmerg
scherp gelijk een kromzwaard
smakelijk als peentaart
3-25 januari 2018


Hinkelrijm is – behalve de naam zelf – door mij verzonnen.
In de Plezierdichtershyve waren er diepe discussies over rijm.
Dag/slag is een correct rijmpaar.
Maandag/slag is schrikkelrijm, incorrect vanwege de klemtoon.
Maandag/aanslag is dubbelrijm, dat is weer goed.
Maandag/zeeslag is een twijfelgeval. Jaap Bakker, de schrijver van het Nederlandse rijmwoordenboek, noemt het zwak rijm. Op de plezierdichtershyve noemden we het dalrijm. We waren geen fan.

Ik vroeg of dubbel dalrijm met gekruist rijm in de eerste lettergreep wel acceptabel was: Maandag/zeeslag/aansneed/meedeed. De anderen waren enthousiast. Musonius, Haagse bard en oprichter van de pleziersdichtershyve verzon de naam: hinkelrijm.


woensdag 24 januari 2018

Ode aan de krooshekreiniger

Het krooshek vangt bij de gemalen waterplant en riet.
De plantenkluwen die ontstaat, bereikt de pompen niet.
Wat legt dat bladgroen en die stengels op een hoop apart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.

Mijn hoofd zit vol met woorden en een prachtig vergezicht.
Het is een warboel nog helaas, nog lang niet een gedicht.
Wat heeft die klont van woord en beeld uiteindelijk ontward?
Mijn eigen krooshekreiniger die automatisch start.

Vaak lopen woordenwisselingen gierend uit de hand
en menig militair conflict blijkt één groot misverstand.
Wie slecht de muur van onbegrip, die de hele mensheid tart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.

Wanneer je mij beroven komt, neem dan mijn have en goed,
mijn blauw suède schoenen ook, indien je die nog moet.
Neem mijn gedichten mee desnoods, hoezeer mij dat ook smart,
maar niet mijn krooshekreiniger die automatisch start.

September 2010


Waterschappen zijn de meest technische democratieën van het land. Gemalen hebben prachtige hulpstukken, zoals krooshekreinigers.`
Directe aanleiding voor dit gedicht was een waarschuwingsbordje bij gemaal Lovink (gemeente Zeewolde, schuin tegenover Harderwijk):
OPGELET AUTOMATISCH STARTENDE KROOSHEKREINIGER

Later heb ik dit voorgelezen tijdens de watertafel 2014, zeg maar de nieuwjaarsreceptie van waterschap Zuiderzeeland. Daarna heb ik het nog vele malen voorgedragen; het is niet alleen een favoriet watergedicht, maar gewoon een favoriet gedicht.

Overigens start de krooshekreiniger automatisch als het waterpeil vóór het krooshek een decimeter hoger is dan erachter, omdat de doorstroming dan onvoldoende is.
Oudere medewerkers van gemalen weten nog goed dat ze vroeger met harken en rieken in de weer moesten bij het krooshek. Ze zijn dan ook erg blij met de krooshekreiniger. Met terugwerkende kracht wil ik dit gedicht aan hen opdragen.

zondag 7 januari 2018

Wilburgt

De kat die muizen eet volgt zijn instinct
dat hem vertelt wanneer hij moet gaan jagen,
dat hij de muis niet doden moet, maar plagen
totdat zijn eetlust stijgt en speellust slinkt.

Prof. dr. Swaab die alles weet
van hersenen beweert dat elke gril
zelfstandig in neuronen wordt geboren.

Dit is ’s mans leer: ons ego houdt zich stil,
ons brein bekokstooft alles van tevoren;
wat wij bedenken ligt allang gereed.

Zo overstijgt Swaab alle professoren.
Ik hoef hem niet, die godloze profeet.
Ik heb een vrije wil, ik ben mijn wil.

Ik ben mijn wilde kat die muizen eet.

25-27 december 2016, 1 januari 2017


Bas Jongenelen en Martin Neggers zijn twee Tilburgse sonnetfanaten. Begin 2016 publiceerden zijn de eerste sonnettenkransenkrans. Inmiddels is de tweede in voorbereiding, waarin ook 4 sonnetten van mij komen.
Tussendoor was er nog een ander project van de beide heren: Tilburgse sonnetten. De belangrijkste eisen van deze versvorm.
- de 14e regels bestaat uit het eind van regel 13 en het begin van regel 1. Er zijn dus eigenlijk maar 13 regels. Dat komt mooi overeen met het netnummer van Tilburg: 013
- De titel van het gedicht bevat de letters T I L B U R G

In totaal heb ik 4 Tilburgse sonnetten geschreven, die zijn opgenomen in de bundel “Een kruik vol lauwe puls”. Voor hen die deze titel niet begrijpen: Tilburgers worden aangeduid als kruikenzeikers.
Dit was echt een project geweest: het schrijven van Tilburgse sonnetten was erg prettig, maar ik zal het niet gauw meer doen.


zaterdag 6 januari 2018

Tipula Paludosa

Jij lieve lome langpootmug
Je wilt niet drinken van mijn bloed
Je maakt geen jeukbult op mijn rug
Daarom werk jij op mijn gemoed
Zo goeiig en niet al te vlug

Een wesp of bromvlieg op een ruit
Maakt veel geluid, is hoorbaar boos
Hij bromt en zoemt: ik wil eruit
Jij vliegt maar wat, zo hulpeloos
Jouw lijdensweg kent geen geluid

Ik pak je heel voorzichtig aan
Je friemelt in mijn holle hand
Ik laat je buitenshuis weer gaan
Maar wesp en vlieg maak ik van kant
Door met de mepper te gaan slaan

10 mei 1999


De naam van dit gedicht is een knipoog naar het gedicht van Guido Gezelle genaamd “Het schrijverke (Gyrinus Natans)”. Ik heb later meer gedichten geschreven over insecten, allemaal met de wetenschappelijke naam als titel.

De versvorm heet kwintijn. Meestal is het rijmschema abaab, maar hier is gekozen voor ababa.
Merk verder op dat ik destijds koos voor de interpunctie van drs.P : geen leestekens aan het einde van de regel en iedere regel beginnen met een hoofdletter. Hoewel ik tegenwoordig liever aan proza-interpunctie doen, zal ik dit gedicht niet aanpassen; dat vind ik geschiedvervalsing.


woensdag 3 januari 2018

November rain



Die lange solo van November Rain
moet bij mijn uitvaart door de aula schallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

Mij geeft hij kippenvel van top tot teen,
hij zal ook vast mijn nageslacht bevallen,
die lange solo van November Rain.

Al roept een enkeling ontzet ‘O neen’,
dat zal mijn laatste feestje niet vergallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

De erfenis leidt niet tot handgemeen,
wanneer men daar beluistert met zijn allen
die lange solo van November Rain.

Er is niet enkel treurnis en geween,
als Guns N’ Roses uit de speakers knallen.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.

Wanneer ik daarna lig onder mijn steen,
dan hoor ik de muziek der hemelhallen:
die lange solo van November Rain.
Gitaarmuziek verbroedert iedereen.


9+20 februari, 29 april 2013


Dit gedicht is geschreven voor de Plantagepoëzieprijs 2013. Het thema was uitvaart.
Ik was een van de drie genomineerde en eindigde derde. Winnaar was tv-presentator Cees van Ede, een beminnelijk mens, die zich tegen mij verontschuldigde dat hij had gewonnen. Inmiddels is hij trouwens organisator van deze poëzieprijs.

De meeste poëziewedstrijden hebben 10 genomineerden, voornamelijk om een redelijk volle zal te krijgen bij de prijsuitreiking. In de Amsterdamse Plantage speelt dit niet. Het is een deftige buurt rondom dierentuin Artis, vol met kunstminnaars die toch wel op komen draven.
De hoofdprijs wordt steevast vervaardigd door een in de Plantage woonachtige beeldend kunstenaar.

Deze versvorm heet villanelle. Zoals het blijkt uit dit gedicht zijn er 2 refreinregels, die op elkaar rijmen.
De beroemdste villanelle is van Dylan Thomas en heet “Do not go gentle into that good night”.


maandag 13 november 2017

Herfstballade

Vandaag is het alweer zo'n grauwe dag
De zon komt nog wel op, maar wil niet schijnen
Geen dag die reden geeft tot gulle lach
Maar één die aanzet juist tot zielenpijnen
Want al wat groeit en bloeit is aan 't verkwijnen
Dit jaargetij is alles op z'n sterfst
De westerstorm doet kale takken deinen
Want het is herfst

De bodem zompt gelijk een laagveenplag
Ik kan er tot mijn enkels in verdwijnen
Door 't natte loof is snelverkeer van slag
Verlengde files en vertraagde treinen
Het is ons al gemeld door de Romeinen
Hier heersen zee en land op z'n bederfst
't Is rotweer, sprak de hoofdman tot de zijnen
Want het is herfst

Dat herfstweer is niet enkel wee en ach
Ik denk aan haardvuur en exquise wijnen
Aan wildgerechten met een vleugje Bach
Pas na de oliebollen ga je lijnen
En zijn die najaarskleuren te verfijnen?
Wel nee! Dit is de wereld op zijn verfst
Dus blijf nu toch niet drenzen en niet dreinen
Want het is herfst

O najaarsprins, o vorst van windfestijnen
Gij blaast de laatste zwaluw van erf, Sst
Hierachter slapen egels en konijnen
Want het is herfst

13 november 2008


Een rederijkersballade mag niet ontbreken in de lijst van mijn beste 60 gedichten.
Deze versvorm heeft een refreinregel die vier keer terug komt en maar drie rijmklanken. Kortom, rederijkerij pur sang.
De laatste strofe is het envoi, dat traditioneel is opgedragen aan de beschermheer van een rederijkerskamer, de prins. In het moderne envoi is de prins gebleven, zij het dat er vaak creatief mee om wordt gesprongen. In “Beneden alle peil” van Boudewijn de Groot laat Lennart Nijgh het envoi beginnen met “Prinsheerlijk lig je in een anders bed ”.

En dan is er nog het woord herfst, dat volgens de officiële lezing geen rijmwoorden kent. Oftewel: het ideale refreinwoord.

Dit gedicht verscheen op 14 november 2008 op de Plezierdichtershyve.
Merk op dat ik hier de Drs. P-interpunctie gebruik: alle regels beginnen met een hoofdletter en aan het einde van de regel staan geen leestekens. Deze plezierdichtersconventie heb ik later overboord gegooid.


maandag 6 november 2017

TIJD

Uren, dagen, maanden, jaren;
ach, u weet wel: Rhijnvis Feith.

        Filosofen navelstaren,
        trachten – wijl het Al verglijdt –
        zijn geheim te openbaren,
        maar het Al wil weinig kwijt.

Snelle pas en grijze haren
is het beeld dat Hooft bereidt.

        Wetenschapsbeoefenaren
        hebben zich totaal gewijd
        aan hun theorie van snaren,
        maar die mist nog kwaliteit.

Dichters die de tijd verklaren
leven voort in eeuwigheid.

1 mei, 7+19+21 juli 2017


Geschreven voor en opgestuurd naar LICHTVOETIG, het eerste Open Nederlands Kampioenschap Light Verse-dichten, georganiseerd door STEM, Stichting Taalpodium Emmen.
Het viel in de smaak, want ik eindigde in de top-10. Op zondag 29 oktober 2017 mocht ik deze voorlezen het theater van Cafe Groothuis te Emmen. Ik legde uit dat het gaat om een Nijmeegs sonnet met onoogrijm.
Het Nijmeegse sonnet is verzonnen door Cees van der Pluim, het onoogrijm door mij
Oogrijm is bekender: De sergeant in de nevel/brulde een bevel
Bij onoogrijm gaat het juist om woorden die wel rijmen, maar een andere uitgang hebben. In dit gedicht zijn er zeven woorden op rijmend op -ijt.

vrijdag 3 november 2017

ZE

Ze hebben van die dreigende gezichten,
die zwijgen in een onbekende taal.
Je weet niet goed waarvan ze je betichten;
ze lijken niet bereid dat toe te lichten.
Hun blik is harder dan het hardste staal.

Minuten en seconden lijken eeuwen.
Ze kijken je maar steeds misprijzend aan.
Je voelt je als geworpen voor de leeuwen.
Het liefste zou je naar ze willen schreeuwen:
Vertel me wat ik jullie heb misdaan!

Ze naderen als woeste watergolven.
Je dobbert in de grote mensenzee
en hebt al gauw het onderspit gedolven.
De stormen huilen als een roedel wolven.
Dan laat je los en huil je met ze mee.

19 mei – 11 juni 2013


Voor Aldichter schreef ik meestal vrije verzen, maar soms kon ik het niet laten. Dit kwintijn is een mooi voorbeeld.
Het is waarschijnlijk mijn meest beklemmende gedicht. Of rijm en metrum de beklemming versterken of juist verminderen, lijkt me iets voor exegeten. Ik hoop natuurlijk op versterking.

De leden van Aldichter waardeerden dit gedicht zo, dat het werd opgenomen in de losbladige bundel “Los-Vast”.
Ook is het geplaatst in de rubriek Wassily’s frisbee van literair tijdschrift Schoon Schip 2013/4.


zondag 14 mei 2017

Oud zeer

De sfeer van onbesproken
hangt ijskoud om me heen.
Ik voel me heel alleen
met honderdduizend spoken
onzichtbaar weggedoken
als lijken in het veen.
De geur van onbesproken
hangt ijskoud om me heen.

Soms is het uitgebroken
dwars door een muur van steen.
En dan schrikt iedereen,
want niemand heeft geroken
de geur van onbesproken.

Januari 2005

In januari 2003 won ik de eerste Almeerse poëzieprijs. Toch duurde het nog tot januari 2005 voordat ik de stoute schoenen aantrok en mij aanmeldde bij Aldichter.
Op 30 januari 2005 nam ik dit gedicht mee. Notulist Mark van der Schaaf noteerde:

“Nieuweling Niels Blomberg won in 2002 al eens de Almere Poëzieprijs en wilde na de nominatie dit jaar er nu eindelijk eens werk van maken. Uitstekend idee. Hij bracht ‘Oud zeer’ in. Een rondeel dat in zijn bewoordingen ongeveer de stijl is die ik zoek. Niels had zijn rijmwoorden goed gekozen. Geen blijk van rijmdwang, een compact geheel met enkele aardige vondsten. De mooiste? Onzichtbaar weggedoken / als lijken in het veen. ”

Op 17 november 2010 heb ik dit voorgelezen in de bibliotheek van Almere tijdens de avond van “Nederland Leest”, rond “ De Grote Zaal” van Jacoba van Velde.

woensdag 29 maart 2017

De pruimenboom

Jantje zag eens pruimen hangen,
o! als eieren zo groot.
Hevig was zijn pruimverlangen,
schoon zijn vader 't hem verbood.

Hevig was zijn pruimverlangen.
Diepe somberheid ontsproot.
Aaltje met de rode wangen
zag hem zitten in de goot.

Aaltje met de rode wangen
werd zijn redder in de nood.
Hevig was zijn pruimverlangen,
schoon zijn vader 't hem verbood.

Midden in de pruimentijd
raakte Jan zijn onschuld kwijt.

2 november 2016


Op Het Vrije Vers staan er met enige regelmaat gloednieuwe versvormen voor het voetlicht, meestal gepromoot door de bedenker(s). Eind 2016 was het Utrechts sonnet populair.
De titel en de eerste twee regels van een Utrechts sonnet komen uit een bestaand gedicht. Daarnaast zijn er eisen met betrekking tot het rijmschema. Ten slotte zijn er nog drie regels die herhaald dienen te worden. Uit bovenstaand gedicht wordt wel duidelijk hoe de vork in de steel zit.

In dit gedicht zijn de titel en de regels 1,2 en 4 van Hiëronymus van Alphen (1746 - 1803). Het gedicht verscheen in de bundel “Proeve van Kleine Gedigten voor Kinderen” uit 1779.
De titel is voorzien van een tussen-n, die sinds 1995 in zwang is.

vrijdag 1 maart 2013

Twitterrijm van januari en februari 2013

Wie last heeft van oogdruk
heeft baat bij een oogbad.
Wie last heeft van bloeddruk
vermijde een bloedbad.
#hinkelrijkrijm

Liefhebbers van zeilweer
houden van hun zeiljacht
Liefhebbers van sneeuwweer
zijn niet dol op sneeuwjacht
#hinkelrijkrijm

Als je raak schiet op een kleiduif
heb je nooit een oog vool eistruif
#dubbelrijm #tegeltjeswijsheid

In een grauwe loodnap
vind ik enkel broodpap
aangelengd met krootsap.
Wat is hier de boodschap?
#dubbelrijm

Geen rijm, wel twitter
Dooiparadox: alleen naast geveegde stoepjes liggen nog sneeuwhoopjes; wie niet geveegd heeft zie geen sneeuw meer.

vrijdag 4 januari 2013

Twitterrijm van december 2012

In de leunstoel bij het zijraam
zat gedachteloos en zwijgzaam
moeder met een pan vol snijbiet
broedend op een fraaie dreigtweet
#hinkelrijm

Overleden is de bultrug
Artsen kwamen met de luchtbrug
naar dit populaire cultdier
Springvloed bracht helaas geen vluchtkier
#hinkelrijm
Klik hier voor nu.nl

Gemijmer in de nacht, het hoort bij elke jaargrens:
Het vlieden van de tijd, het wijken van de haargrens
#dubbelrijm

Hatemail komt meestal van een heethoofd
@tegeltjeswijs #tegeltjes #tegeltje #spreuken #wijsheden #lijfspreuk

donderdag 29 november 2012

100


Wanneer ik ooit de 100 haal
dan pluk ik erfgenamen kaal.
Ik doe me mezelf iets moois cadeau:
een glimmende Ferrari.
Ik rijd met veel bombarie
en ik steel elke dag de show.
Ja, ik pluk erfgenamen kaal
wanneer ik ooit de 100 haal.

Wanneer ik nou de 100 haal
dan ben ik alle dagen straal.
Ik word een kenner van cognac,
te oud voor jonge klare.
Cognac, dat is de ware;
ik drink een liter met gemak.
Ja, ik ben alle dagen straal
wanneer ik nou de 100 haal.

Wanneer ik straks de 100 haal
dan toon ik mij een man van staal.
Met mij wordt elke winternacht
meteen een aangename.
En menig jongedame
zal proeven van mijn liefdeskracht.
Ja, ik toon mij een man van staal
wanneer ik straks de 100 haal.

Wanneer ik niet de 100 haal
dan voelt het bijna of ik faal.
Geen spreker weet ik iets geks van mij
wanneer ik word begraven.
Dan hoor ik bij de braven.
Ik blijf een onbeschreven lei.
Wat is mijn levensakker schraal,
wanneer ik niet de 100 haal.


Omdat dit mijn 100e blog-boodschap is, even een speciale

dinsdag 27 november 2012

Twitterrijm van 27 november 2012

Door de kreupelheid van't rijpaard
en de goddelijke preitaart
bleef ik thuis en was gevrijwaard
van een kogelwond in #Zijtaart
#dubbelrijm

Het gevierde dorpshoofd
toverde de dorpszaal
om tot heuse balzaal
(Nu is hij het balhoofd)
#hinkelrijkrijm

Een filmheld heet ook wel een filmster,
maar een zeeheld heet geen zeester.
#hinkelrijkrijm

Hij gaf mij een handdruk
met een flinke nadruk
Daarna leek mijn handpalm
haast bewerkt door napalm
#hinkelrijkrijm

Ik zie best de noodzaak
van de Griekse noodsteun,
maar toch blijft de hoofdzaak
pooierbak met hoofdsteun
#hinkelrijkrijm

De bejaarde playboy
lag daar op zijn fatboy,
sexy als een pleerol:
kale kruin en vetrol
#hinkelrijkrijm

Als een echte feestneus
schreef hij menig feestdicht
maar pas bij een puntdicht
krulde licht zijn puntneus
#hinkelrijkrijm

Al bewonder je zijn tilkracht
op de drempel van de trouwnacht,
meer nog let je op de trilstand
van je GSM met blauwtand
#hinkelrijm

Wat is mis met onze korpsgeest
die Gij onverholen afweest?
Ik beschouw U als de dorpsgek,
erger nog, Gij zijt een lafbek!
#hinkelrijm

Hij bestrooit heur haar met bloesem
Zij schenkt warme melk met droesem
Slechts 1 zwaluw ziet nog hoe ze'm
teder toelaat tot haar boezem

je woning niet verkopen is een standpunt
je woning goed verkopen is een pandstunt
#ruilrijm (en niet zoals eerder gemeld #wisselrijm)

Vastgeketend door de leerplicht
leer ik hier bij karig lamplicht
ieder botje van de meerkoet
Wie bevrijdt mij van die rampspoed?
#hinkelrijm

Ruik ik hondenpoep of zweetlucht?
Nee het is een rijpe zuidvrucht
die als je hem stevig beetpakt
tot iets onbenoembaars uitzakt
#hinkelrijm