Plaats Delict

Ooit was ik een eenvoudige straathoek
Eén van de vier
Eén van de duizenden
Ontmoetingsplaats van ijle lucht en vluchtige groeten
Met voeten getreden door gehaaste voorbijgangers
Een stoeprand en wat tegels met los zand aan elkaar liggend
Dekmantel voor water, gas en licht
Scheidsvlak tussen boven- en onderwereld

Maar nu ben ik PD
De bron van kruit en DNA
Met strenge krijtstrepen die verhalen van moord en doodslag
Een strakgespannen lint bakent mijn grens af
Mijn afgunstige broers torsen mijn bewonderaars

Wie mij vroeger schielijk betrad, stopt nu op eerbiedige afstand
Wereldwijd verschijnt mijn beeld op tv
Ieder anker is op mij gezakt
Lenzen speuren naar mijn geheimen
Microfoons smeken om mijn waarheid

Maar ik zwijg
Laat niets los
In het belang van het onderzoek

Deze heeft het gehaald tot de top-100 van de Turing Nationale gedichtenwedstrijd 2011 http://www.nationalegedichtenwedstrijd.nl.
Deze 100 beste gedichten zijn door Uitgeverij Augustus gebundeld in ‘De Toverhazelaar' (ISBN 978 90 457 0538 5).

Eigen vuur / friendly fire

(een onderzoek naar eufemismen)

De eigen-vuurspuger zit op het matje
Hoe kon je?
Je wist toch dat?
We hadden je toch?

Jamaren helpt niet
Ook na het afzwaaien blijft de afzwaaier
gebrand op CV en netvlies

De friendly-firepleger wordt ontzien
Het is ook voor jou vreselijk!
Waar gehakt wordt vallen spaanders!
Ach, dat had iedereen kunnen overkomen!

De friendly-firedode is eigenlijk gestikt
in kille kussens van eufemismen

Een goed begin

Nog even nagenieten van tintelbubbels en oliebollen
Nog even nagenieten van de mooist verlichte hemel ooit
Nog even nagenieten van de warmte in de ijsmaand

Nog even nagenieten van de driewangsknuffel op kantoor
Nog even nagenieten van de frisse wind in het rokershoekje
en van het droombeeld dat dit altijd zo zal blijven

Nog even nagenieten van het uitgestelde restaurantbezoek
Nog even nagenieten van hernieuwde vriendschap met de weegschaal
en van het uitzicht op een maatje minder

Straks
als iedereen gedachteloos het nieuwe jaartal invult
worden alle standvastigheden
worden alle goede voornemens
meegesleurd in de maalstroom van alledag

Wat rest is het zeker weten dit volgende jaar
allemaal
helemaal
andermaal
zal gebeuren

Magpie Tale 94: Ribbon

Lunch, George Tooker, 1964, Columbus Museum of Art

I see no others face to face.
I see them through the looking glass,
where left and right are turned around.
I see them in a twisted world.

We nibble from our spongy bread,
take long brown sips from lukewarm cups.
We smell the fragrance of routine.
The floodlight makes us all alike.

You have a ribbon in your hair,
which makes you different from the rest.
You sip and nibble just like us.
Your ribbon makes our heartbeat go.

One day we’ll eat by candle light
and see each other face to face.

This is Magpie Tale 94
Click here for the latest Magpie tale

Magpie Tale 91: Musical chairs

The leprechauns left you a fortnight ago.
A year long they dwelled by your musical chairs.
You ran round and round and you never sat down.

The leprechauns left you a fortnight ago,
They went with their fiddles, their flutes and their bagpipes.
The music still plays round and round in your head.

The leprechauns left you a fortnight ago.
Don’t look at the past for it will not return.
The future is cloudy around and around.

The leprechauns left you a fortnight ago.
The leprechauns left you,
A fortnight ago.


This is Magpie Tale 91
Click here for the latest Magpie tale

Magpie Tale 88: Country Boy

A country boy am I. I ride
through canyons made of bricks and glass
with one eye on the road ahead
and one eye in the mirror where
I see the road that runs back home.

A country boy am I. I met
the sweetest girl you ever saw.
A city girl is she, but cows
stop mooing when she laughs. Her name
is blowing in the winds back home.

A country boy am I. I know
this will not be an easy trip.
I know her name, her face, her smell,
but not her city, neighborhood
or street. I know the road back home.

A country boy am I. I turn
in canyons made of bricks and glass
with one eye on the road back home
and one eye in the mirror for
the sweetest girl you ever saw.


This is Magpie Tale 88
Click here for the latest Magpie tale

Hoe lees ik een gedicht?

Nogmaals toegevoegd met meer aantekeningen

vergeet wat juf vertelde over
stil
en
in je hoofd

laat je tong krulleklakken
leg je hart er bovenop
laat alle zinnen zingen in
binnen- buiten- bovenrijm
laat klinkers en medeklinkers
leven en medeleven

houd geen ramen of deuren gesloten
wanneer de woorden waaien
in de zucht van de ziedende zee
in de voorjaarswind die de
eeuwige sneeuw ontdooit

vergeet wat juf vertelde over
stil
en in je hoofd

Magpie Tale 86: The King am I

The early day unfolds
long shadows of
the coffee cup.

The paper tells me everything
it did not tell
me yesterday.

I am a sponge, absorb it all,
I gather tiny facts
in empty jars.

A shelf am I, and never full,
always a corner free
for juicy bites.

I stir the news in black and white,
I am a coffee spoon,
remove the clouds.

My wise advice fills dawning skies;
no one replies because
the king am I.


This is Magpie Tale 86
Click here for the latest Magpie tale

Drie dimensies

I

Boven mij torent de top die nog nooit is bedwongen.
Als mij dat wel lukt dan word ik voor eeuwig bezongen.
Jaren al heb ik dit plan.

Maar wat is dat nu?Mijn droom ligt voor volledig in duigen.
Daar staat een man, en ik zie hoe die man zich gaat buigen
over een hangende man.


II

Mooie verhalen had hij, dus we klommen naar boven.
Hij gaf een duw! Aan een vriend! Het was niet te geloven.
Waarom toch wil hij mij dood?

Wij zijn alleen hier, dus niemand houdt hem nu nog tegen.
Diep in het dal zie ik plotseling iemand bewegen.
Is dat mijn redder in nood?


III

Lang moest ik wachten, het duurde haast zeventien jaren.
Eindelijk breng ik mijn kwelgeest dan toch tot bedaren.
Hebzucht komt nu voor de val.

Slechts met tien vingers klampt hij zich nog vast aan het leven.
Nu is het tijd om die vingers een zetje te geven.
Jammer, die man in het dal...



Word-bestand

Nutatiekegel

Draai als een nuclide
in nanoseconden
of draai als de zon
die zijn nulmeridiaan
vele dagen verschuilt

Draai rond als een derwisj
die rokken laat ruisen
of als een nudist
die de winden laat
wervelen over zijn huid

Draai niet als een paaldanseres
rond de nullijn, maar zwier
als de nuntius van het plezier
met je as rond de kern van het leven

Draai rond, draai rond
draai rond, draai rond
draai rond en rond en rond



Opdracht: Gedicht met 5 woorden op 2 pagina’s in Van Dale.
In dit gedicht waren dat blz. 1838-1839 uit de elfde druk (1984)
Die loopt van nuclide tot en met nutatiekegel

Link naar Word bestand met oudere versies