Nogmaals toegevoegd met meer aantekeningen
vergeet wat juf vertelde over
stil
en
in je hoofd
laat je tong krulleklakken
leg je hart er bovenop
laat alle zinnen zingen in
binnen- buiten- bovenrijm
laat klinkers en medeklinkers
leven en medeleven
houd geen ramen of deuren gesloten
wanneer de woorden waaien
in de zucht van de ziedende zee
in de voorjaarswind die de
eeuwige sneeuw ontdooit
vergeet wat juf vertelde over
stil
en in je hoofd
zondag 16 oktober 2011
donderdag 13 oktober 2011
Magpie Tale 86: The King am I
The early day unfolds
long shadows of
the coffee cup.
The paper tells me everything
it did not tell
me yesterday.
I am a sponge, absorb it all,
I gather tiny facts
in empty jars.
A shelf am I, and never full,
always a corner free
for juicy bites.
I stir the news in black and white,
I am a coffee spoon,
remove the clouds.
My wise advice fills dawning skies;
no one replies because
the king am I.
This is Magpie Tale 86
Click here for the latest Magpie tale
zondag 9 oktober 2011
Drie dimensies
I
Boven mij torent de top die nog nooit is bedwongen.
Als mij dat wel lukt dan word ik voor eeuwig bezongen.
Jaren al heb ik dit plan.
Maar wat is dat nu?Mijn droom ligt voor volledig in duigen.
Daar staat een man, en ik zie hoe die man zich gaat buigen
over een hangende man.
II
Mooie verhalen had hij, dus we klommen naar boven.
Hij gaf een duw! Aan een vriend! Het was niet te geloven.
Waarom toch wil hij mij dood?
Wij zijn alleen hier, dus niemand houdt hem nu nog tegen.
Diep in het dal zie ik plotseling iemand bewegen.
Is dat mijn redder in nood?
III
Lang moest ik wachten, het duurde haast zeventien jaren.
Eindelijk breng ik mijn kwelgeest dan toch tot bedaren.
Hebzucht komt nu voor de val.
Slechts met tien vingers klampt hij zich nog vast aan het leven.
Nu is het tijd om die vingers een zetje te geven.
Jammer, die man in het dal...
Word-bestand
Boven mij torent de top die nog nooit is bedwongen.
Als mij dat wel lukt dan word ik voor eeuwig bezongen.
Jaren al heb ik dit plan.
Maar wat is dat nu?Mijn droom ligt voor volledig in duigen.
Daar staat een man, en ik zie hoe die man zich gaat buigen
over een hangende man.
II
Mooie verhalen had hij, dus we klommen naar boven.
Hij gaf een duw! Aan een vriend! Het was niet te geloven.
Waarom toch wil hij mij dood?
Wij zijn alleen hier, dus niemand houdt hem nu nog tegen.
Diep in het dal zie ik plotseling iemand bewegen.
Is dat mijn redder in nood?
III
Lang moest ik wachten, het duurde haast zeventien jaren.
Eindelijk breng ik mijn kwelgeest dan toch tot bedaren.
Hebzucht komt nu voor de val.
Slechts met tien vingers klampt hij zich nog vast aan het leven.
Nu is het tijd om die vingers een zetje te geven.
Jammer, die man in het dal...
Word-bestand
Nutatiekegel
Draai als een nuclide
in nanoseconden
of draai als de zon
die zijn nulmeridiaan
vele dagen verschuilt
Draai rond als een derwisj
die rokken laat ruisen
of als een nudist
die de winden laat
wervelen over zijn huid
Draai niet als een paaldanseres
rond de nullijn, maar zwier
als de nuntius van het plezier
met je as rond de kern van het leven
Draai rond, draai rond
draai rond, draai rond
draai rond en rond en rond
Opdracht: Gedicht met 5 woorden op 2 pagina’s in Van Dale.
In dit gedicht waren dat blz. 1838-1839 uit de elfde druk (1984)
Die loopt van nuclide tot en met nutatiekegel
Link naar Word bestand met oudere versies
in nanoseconden
of draai als de zon
die zijn nulmeridiaan
vele dagen verschuilt
Draai rond als een derwisj
die rokken laat ruisen
of als een nudist
die de winden laat
wervelen over zijn huid
Draai niet als een paaldanseres
rond de nullijn, maar zwier
als de nuntius van het plezier
met je as rond de kern van het leven
Draai rond, draai rond
draai rond, draai rond
draai rond en rond en rond
Opdracht: Gedicht met 5 woorden op 2 pagina’s in Van Dale.
In dit gedicht waren dat blz. 1838-1839 uit de elfde druk (1984)
Die loopt van nuclide tot en met nutatiekegel
Link naar Word bestand met oudere versies
Vakantie
De kop vol alledag blijft thuis,
vindt in de kofferbak geen plaats,
is voor de zomer leeggemaakt,
staat afgewassen in de kast.
De reismok is verwachtingsvol
– de vliering is vaarwel gezegd –
met tent en haring in de ton
gebonden op het autodak.
De reismok is verwachtingsvol,
verheugt zich op de lange reis,
belooft een fraaie ansichtkaart.
De kop vol alledag blijft thuis.
Word bestand met oudere versies
vindt in de kofferbak geen plaats,
is voor de zomer leeggemaakt,
staat afgewassen in de kast.
De reismok is verwachtingsvol
– de vliering is vaarwel gezegd –
met tent en haring in de ton
gebonden op het autodak.
De reismok is verwachtingsvol,
verheugt zich op de lange reis,
belooft een fraaie ansichtkaart.
De kop vol alledag blijft thuis.
Word bestand met oudere versies
zaterdag 8 oktober 2011
Magpie Tale 85: TRUNK
Four feet on solid waves that hide the ocean’s depth
Two wings dream of the skies that rise above the mist
The beanstalk made of steel grows high above the clouds
It welcomes you to climb up to the golden harp
The concrete tower cools the warmth beneath the waves
It fills the world with mists that make horizons fade
Four feet on solid waves that hide the ocean’s depth
Two wings dream of the skies that rise above the mist
This is Magpie Tale 85
Click here for the latest Magpie tale
donderdag 29 september 2011
De kleur van de waarheid
Voor velen is de waarheid hemelsblauw
Het allerhoogste is waar zij op mikken
Ze vliegen naar de zon als leeuweriken
Verheven boven ’t groezelige grauw
Voor velen is de waarheid geel als goud
Ze wroeten in een afgesproken kader
Totdat ze stuiten op die ene ader
Het schaarse goed in overvloedig fout
Voor velen is de waarheid bladergroen
Hun beide benen staan op moeder Aarde
Alleen wat groeit en bloeit heeft echte waarde
Alleen wat knort en kruipt heeft echt fatsoen
De waarheid is voor mij aspergewit
Ik zoek wat net voorbij de dingen zit
Een oudere versie staat tweemaal op Het Vrije vers, op het forum en op de voorpagina
Nu met een filmpje van een neefje!
Het allerhoogste is waar zij op mikken
Ze vliegen naar de zon als leeuweriken
Verheven boven ’t groezelige grauw
Voor velen is de waarheid geel als goud
Ze wroeten in een afgesproken kader
Totdat ze stuiten op die ene ader
Het schaarse goed in overvloedig fout
Voor velen is de waarheid bladergroen
Hun beide benen staan op moeder Aarde
Alleen wat groeit en bloeit heeft echte waarde
Alleen wat knort en kruipt heeft echt fatsoen
De waarheid is voor mij aspergewit
Ik zoek wat net voorbij de dingen zit
Een oudere versie staat tweemaal op Het Vrije vers, op het forum en op de voorpagina
Nu met een filmpje van een neefje!
Morgenstond
De wekker siddert voor mijn linkerhand. Het laken wijkt en zwaait mij uit. Het zeil wijst mij de weg wanneer ik voet voor voet de nieuwe dag in sluip. Het ritueel – het legen van de blaas, dan water, zeep en mes, tot slot de boterham met kaas – verloopt dag in dag uit geruisloos en vanzelf. De merel fluisterfluit. De zon hult zich in mist. De mus eet kwetterloos. Ik duld alleen het boos gesputter van de laatste druppel die het filter zoekt en heel de woning vult met koffiegeur. |
Dit gedicht was oorspronkelijk (in Word) geheel uitgelijnd, dus aan de voor- en de achterkant.
Dat gaf het effect van prozagedicht. Dit is me in HTML nog niet gelukt
donderdag 22 september 2011
Twee Bosnische gedichten
Deze 2 gedichten zijn uit 2005, toen Aldichter een avond had rond het thema Bosnië.
De oorlog was natuurlijk nog vers, zoals wel blijkt uit de tekst.
Dit gedicht is geschreven n.a.v. de onderstaande plaatje (waarvan ik na 5 jaar helaas geen bronvermelding meer heb)
Op het palet van de tijd
vervloeien alle kleuren,
de kleuren van de meesters,
de kleuren van de knechten.
Onwrikbaar ligt de driehoek
in grillige getijden;
steeds weer overspoeld,
steeds weer drooggevallen.
Maar het getij is verlopen
en het palet is verschrompeld
tot vormeloos craquelé
van etnisch gezuiverde schilvers.
Het nieuwe jaargetijde
brengt kleuren in het land.
Mijn os beweegt de ploeg
tot aan het eind van mijn wereld.
Ik heb je voor het laatst gesproken
in de pruimentijd.
De mooiste, de blauwste pruimen
waren voor de slivovitsj.
We toostten op ons land,
onze taal, onze toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen godshuis.
Ik heb je voor het laatst gehoord
bij de pruimenboom.
Je sprak fel en vurig
opgezweept door slivovitsj.
Je sprak van een nieuw land,
een nieuwe taal, een nieuwe toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen front.
Ik heb je voor het laatst gezien
bedekt met pruimenbladeren.
Mijn hoofd bonsde, mijn keel schroeide,
als na een nacht goedkope slivovitsj.
Je lag daar zonder land,
zonder taal, zonder toekomst.
Ik sloot je ogen en ging
terug naar mijn eigen leegte.
De oorlog was natuurlijk nog vers, zoals wel blijkt uit de tekst.
Dit gedicht is geschreven n.a.v. de onderstaande plaatje (waarvan ik na 5 jaar helaas geen bronvermelding meer heb)
Bosnische grenzen
Op het palet van de tijd
vervloeien alle kleuren,
de kleuren van de meesters,
de kleuren van de knechten.
Onwrikbaar ligt de driehoek
in grillige getijden;
steeds weer overspoeld,
steeds weer drooggevallen.
Maar het getij is verlopen
en het palet is verschrompeld
tot vormeloos craquelé
van etnisch gezuiverde schilvers.
Het nieuwe jaargetijde
brengt kleuren in het land.
Mijn os beweegt de ploeg
tot aan het eind van mijn wereld.
Slivovitsj
Klik hier voor meer achtergrond informatieIk heb je voor het laatst gesproken
in de pruimentijd.
De mooiste, de blauwste pruimen
waren voor de slivovitsj.
We toostten op ons land,
onze taal, onze toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen godshuis.
Ik heb je voor het laatst gehoord
bij de pruimenboom.
Je sprak fel en vurig
opgezweept door slivovitsj.
Je sprak van een nieuw land,
een nieuwe taal, een nieuwe toekomst.
Toen gingen we uiteen,
elk naar ons eigen front.
Ik heb je voor het laatst gezien
bedekt met pruimenbladeren.
Mijn hoofd bonsde, mijn keel schroeide,
als na een nacht goedkope slivovitsj.
Je lag daar zonder land,
zonder taal, zonder toekomst.
Ik sloot je ogen en ging
terug naar mijn eigen leegte.
 |  |
 |  |
 |  |
 |  |
dinsdag 20 september 2011
Magpie tale 83: Bird
that shine in the moonlight
always ready to spread and
fly over trees and lakes.
So why do I stay on the shore
among the coldblooded
and listen to the silvery sounds?
Because deep down I know
that every note that floats
from that mysterious flute
is not meant for the snakes
in the grass and the woods.
NO!
Every note that escapes
in the darkest night
shines especially for
ME.
And the snakes?
Ah, the snakes are the perfect disguise
for a secret love between a man in black
and a gray bird with pink wings.
This is Magpie Tale 83
Click here for the latest Magpie tale
Abonneren op:
Posts (Atom)