De prijs van de Plantage Poëzie Prijs is altijd een kunstwerk. Dit jaar was de maker Marius van Zandwijk.
Het kunstwerk is een glasplaat met daarop een wolkenlucht van Jan van Goyen
woensdag 10 september 2025
zondag 7 september 2025
Winnaar Plantage Poëzie Prijs 2025
De Plantage Poëzie Prijs 2025 had als thema "Bezit".
Op zaterdag 30 augustus hoorde ik dat ik bij de 3 genomineerden zat. Er waren 130 inzendingen, dus alle reden voor tevredenheid.
Op zaterdag 6 september bleek ik de winnaar.
Hieronder is het gedicht, dat je op bovenstaand filmpje kunt zien en horen. Vooraf zie je het commentaar van jurylid Ton van Leeuwen, de winnaar van vorig jaar.
Het mijn
Liefst zet ik al mijn spullen op een rij.
Geen goed is fout of beter dan de rest.
Het hoogst behaald diploma glimt van trots.
Het kopje zonder oor glimlacht besmuikt.
Mij zijn ze even lief.
Ze hebben mij gekneed tot wie ik ben,
herinneringen die ik aan kan raken.
Als ik er één verwijder, sterft er iets
in mij, mijn hoofd, mijn hart, mijn onderbuik,
een dof gevoel van rouw.
Een dame die het vast heel goed bedoelt
vindt op mijn bank de laatste vrije plek.
De bank is zichtbaar uit zijn comfortzone.
De dame zegt me dat het anders moet.
De buurt vindt mij verslonsd.
Ik leg haar uit dat dit mijn leven is.
Het goede, schone, ware dat ik vond
rust naast elkaar en leeft in vrede met
het slechte, het onooglijke, de leugens.
Mijn schatkamer is dit.
Ze zegt dat het toch echt niet langer gaat.
Dan breekt de opstand uit. Het hele huis
raakt in paniek, stort zich op haar, bedelft
haar tot ze zwijgt. Of ik er spijt van heb?
Nee, edelachtbare.
© Niels Blomberg
dinsdag 29 oktober 2024
Optreden bij Lichtvoetig 8, Nederlands kampioenschap light verse te Emmen
Rommelig begin op zondag 27 oktober 2024: een jaar eerder riep bij aanvang een onbekende dat het harder moest. Dus besloot ik dit jaar te beginnen met een soundcheck. Dat dat erbij hoorde was een official niet duidelijk, dus die riep dat het zachter moest.
Ik zag dit allemaal van mijn 6 minuten afgaan en vroeg compensatie. Ofschoon ietwat getergd, ben ik door diverse mensen gecomplimenteerd met het optreden.
Even een soundcheck doen!
Hoort het balkon mij ook?
Valt nu in Wildlands
de Birdy Bush stil?
Ben ik te horen in
Emmercompascuum?
Dan heb ik nu
het publiek dat ik wil!
DE ACTUALITEIT
De actualiteit kruipt altijd voort,
de rups die enkel oorlogen wil vreten,
die zich in gruw’lijkheid heeft vastgebeten,
die smult van hongersnood en massamoord.
Hij lijkt immuun te zijn voor wanhoopskreten;
hij eet maar door alsof hij ze niet hoort.
Hij schranst en schrokt het kwaad van elke soort
en wordt niet afgeremd door een geweten.
Toch hoop ik stiekem dat die nieuwsverslinder
als hij uiteindelijk zal zijn verzadigd
tot rust zal komen binnen zijn cocon
en dat hij soezend in de zomerzon
beseffen zal hoeveel hij heeft beschadigd
waarna hij zich ontpopt als vredesvlinder.
PYTHAGORAS (geschreven voor Pythagorasdag 26 oktober 2024)
De Griekse filosoof Pythagoras
geloofde in de harmonie der sferen:
de kosmos zingt als een kristallen glas
De Griekse filosoof Pythagoras
dacht dat hij als een dier zou wederkeren
en dus verbood hij vlees te consumeren.
Ook tuinboon eten gaf bij hem geen pas.
De Griekse filosoof Pythagoras,
wiens werken thans belangstelling ontberen,
kan ook de postmoderne mens iets leren.
Maar wie gaat dan zijn oeuvre bestuderen?
Je leert alleen zijn stelling in de klas.
WILDERNIS
Natuur, je kunt er geen genoeg van krijgen.
Ze wordt bedreigd, zo meldt het WNF.
In Nederland bestond nooit het besef
dat de natuur ons mensen kan bedreigen.
Geen steekmug komt hier ziektes overbrengen.
De kippenhouder vreest dan wel de vos,
maar in het algemeen liep het wel los,
totdat de wolf gebruikmaakte van Schengen.
’t Is prima om een edelhert te eten,
maar toen is hij gaan snoepen van het vee
en pakte tussendoor een hondje mee.
Als klapstuk werd er nog een kind gebeten.
Ooit stonden we te juichen bij zijn komen.
Nu ligt de wolf veel slechter in de markt.
Natuur was liefelijk en aangeharkt.
Helaas is die illusie ons ontnomen.
EFTELING
De leiding van de Efteling
schrijft in het businessplan
wat in hun ogen prima gaat
en wat er beter kan.
De Droomvlucht en het Lavendorp
zijn beide een succes.
Het Sprookjesbos scoort minder goed
dus daarin gaat het mes.
Sneeuwwitje in die glazen kist
is niet van deze tijd.
Gelukkig komt de prins voorbij;
zo raakt het park haar kwijt.
Men denkt: “Die dwergen gaan wel weg”,
maar men heeft zich vergist;
het zevental blijft koppig treuren
bij de lege kist.
Als men een functie elders biedt
wordt het verzet gestaakt.
De dwergen wonen verderop;
ze zijn tot laaf gemaakt.
VRAAG
Hallo meneer, hoe maakt u het?
U heeft voor mij een vraag?
Welnu, als ik het antwoord weet,
dan geef ik u dat graag.
Ik speld u heus niets op de mouw
als een of and’re blaag.
De waarheid meld ik als ik spreek
en mij aan ’t antwoord waag.
Dit antwoord, dat ik goed doordenk
en ook met feiten schraag,
zal nuttig en volledig zijn,
in geen geval te vaag.
En zit ik met de inhoud nou
een beetje in mijn maag,
dan zeg ik dat er eerlijk bij.
Ik klets niet uit mijn kraag!
Meneer, meneer, wat is er toch?
Ik krijg de volle laag!
Ach, u heeft vreselijke haast
en vindt mij veel te traag.
U zoekt de weg naar het station,
het liefste nog vandaag:
loop hier rechtdoor, de tweede links,
dan rechtsaf bij de haag.
LEKKER SPORTEN
De homo ludens gaat steeds meer
in team- en clubverband te keer.
Gewoon wat dartelen in de wei
is er vandaag de dag niet bij.
In sportschool of op ’t veld vereend
wordt er gebeuld, gerend, getraind
opdat de kerker van de geest
gelijkt op een gepijnigd beest
en elke kilo die men eet
wordt omgezet in eerlijk zweet.
De overheid zegt keer op keer:
“Doe toch aan sport, beweeg wat meer.
Als u niet sport, dan dreigt alras
zwaarlijvigheid, obesitas.”
De burger – hierdoor bang gemaakt –
gaat hollen tot het lichaam kraakt.
Dan scheuren kruisband, spier en pees
en is hij even uit de race.
Gelukkig kneedt de therapeut
elk manco er voortvarend uit.
Wanneer het lichaam het vertikt,
dan wordt een pilletje geslikt
dat al dan niet staat op een lijst,
opdat het moede lijf herrijst
en door kan met gezwinde spoed,
omdat het altijd sporten moet.
Als zelfs zo’n pil geen nut meer heeft,
dan is het leven wel geleefd.
De steen meldt: “Rennen was zijn lust.
Nu heeft hij zijn verdiende rust.”
woensdag 1 november 2023
Optreden bij Lichtvoetig 7, Nederlands kampioenschap light verse te Emmen
Het hoogtepunt van het Light-Versejaar is Lichtvoetig, het NK georganiseerd door Stichting Taalpodium Emmen. Het is altijd op de laatste zondag van oktober, als de wintertijd net is ingegaan.
Op zondag 29 oktober 2023 was het tijd voor Lichtvoetig 7. Voor de vijfde keer mocht ik mijn gedichten voorlezen in de achterzaal van Café Groothuis te Emmen.
Hieronder vind je ze uitgeschreven.
Let vooral op de inleiding door Machiel Pomp, de winnaar van de eerste twee edities van Lichtvoetig en daarna jurylid en een van de twee presentatoren.
Verder komen in beeld Eddy Zinnemers, andere presentator, en - op de rug gezien met gitaar - Dorine Wiersma, die de muzikale omlijsting voor haar rekening nam.
PANORAMA
De opgekomen zon bescheen de velden.
De nacht was in dit jaargetij nog kil.
Een fraaier panorama zag men zelden.
Toen zij zich uit hun donzen slaapzak pelden,
hield zelfs de vroegste vogel zich nog stil.
De opgekomen zon bescheen de velden.
Ze lachten om wat zij elkaar vertelden,
onwennig soms: de liefde was nog pril.
Een fraaier panorama zag men zelden.
Verplichtingen noch kledingstukken knelden.
Ultieme vrijheid is een naakte bil.
De opgekomen zon bescheen de velden.
Toen zij zich voor elkander openstelden,
betraden zij een wereld van verschil.
Een fraaier panorama zag men zelden.
De mieren voelden aan als duizend spelden.
Hij vloekte en zij gaf een harde gil.
De opgekomen zon bescheen de velden.
Een fraaier panorama zag men zelden.
OP VAKANTIE
Je bent volledig uitgeblust;
je werk mist importantie.
Eén strohalm geeft je levenslust:
straks ga je op vakantie.
Een huis aan de Azurenkust
compleet met zongarantie,
een eigen bar met tap en fust,
dat is nou echt vakantie.
Je vindt je welverdiende rust,
een stilteabundantie.
De zon heeft je in slaap gesust;
zo gaat dat op vakantie.
Veelvuldig smeren is een must.
Door lakse arrogantie
ben jij je daarvan nu bewust.
Ook dat hoort bij vakantie.
SPOOKKASTEEL
In Schotland staat een spookkasteel
gebouwd in oude tijden.
Het spook begint
recentelijk
aan eenzaamheid te lijden.
De mensen heeft hij weggejaagd;
hij had van hen zo’n hinder.
Hij zoekt naar een
gezellige
spokin op spokentinder.
Helaas, hij wordt steeds weggeswipet;
hij kan geen indruk maken.
Hij oogt niet erg
aantrekkelijk
in zijn geruite laken.
OUDE KOEIEN
Het leven is een sloot vol oude koeien.
Zo nu en dan wil eentje er graag uit.
Zij produceert een klagelijk geluid,
een langgerekt onafgebroken loeien.
Negeren blijkt een minder goed besluit;
de irritatie gaat alleen maar groeien.
Je moet je er wel tegenaan bemoeien,
hoezeer zoiets ook op bezwaren stuit.
Je trekt de koe voorzichtig op het droge.
Dat is bepaald geen makkelijk karwei:
de blubber heeft haar poten vastgezogen.
Je hoort een zachte plop; de koe is vrij.
Ineens zie je de zachtheid van haar ogen.
Het wordt nog wat, die oude koe en jij.
VERKIEZINGSDAG 22 NOVEMBER 2023
Dwars door de novemberregen
ga ik naar het stembureau.
Wat wordt straks het stormniveau?
Windkracht nul of windkracht negen?
Maar geen noodweer houdt mij tegen
en geen rampscenario:
dwars door de novemberregen
ga ik naar het stembureau.
In mijn leunstoel neergezegen
denk ik achteraf “chapeau”,
schenk mijzelf een glas bordeaux
en bezie de natte wegen
dwars door de novemberregen.
VERRE VRIEND
Op school was hij mijn allerbeste maatje.
We pikten samen snoep bij Albert Heijn.
Mijn moeder vond de dropjes in mijn laatje
en toen mocht hij mijn vriendje niet meer zijn.
Ik zag hem toch want hij had een stiletto.
Meer dan mijn vriend was hij vooral mijn held.
Altijd had hij een mooi verhaal in petto
en mooie spullen ook en altijd geld.
Nu ben ik Jan Modaal met een kantoorsleur
maar zoiets is voor hem niet goed genoeg.
Zijn spannende bestaan krijgt nooit mijn voorkeur
ondanks al zijn verhalen in de kroeg.
’t Is jammer dat ik hem nu nooit meer zie
sinds hij in Vught woont in de EBI.
NIEUWE LAARZEN
Wat een rotweer is het buiten!
Ik ga nergens meer naar toe.
Regen klettert op de ruiten.
Zal ik de gordijnen sluiten?
Ik ben al die grauwheid moe.
Dag Opa, ik heb iets van mama gekregen:
twee lichtroze laarzen; ze zijn voor het kamp.
Ze hebben een week in de gangkast gelegen.
Nu mag ik ze aan doen, want nu is er regen
met heel grote plassen, waar ik hard in stamp.
Meisje, meisje, wat een mooie!
Opa wil ook wel zo’n paar.
Opa heeft nog ouwe rooie
die hij bijna weg wou gooien.
Wij gaan stampen met elkaar.
RONDBAZUINEN
De hippe meester noemt haar altijd Bolle.
De klas vindt haar voor tikkertje te log.
Sinds afgelopen week heeft zij een vlog,
wat leidt tot een verwisseling van rollen.
Zij scoort met lichaamspositiviteit
en meester is zijn TikTok-volgers kwijt.
vrijdag 4 november 2022
Optreden bij Lichtvoetig 6, Nederlands kampioenschap light verse te Emmen
Voor de zesde keer sta ik in het boekje van Lichtvoetig, Nederlands kampioenschap light verse, voor de vijfde keer ben ik genomineerd en voor de vierde keer mag ik optreden in de achterzaal van Café Groothuis te Emmen.
Dit was op 30 oktober 2022, volgens traditie de zondag dat de wintertijd ingaat, maar de hoofden nog in de zomertijd zitten.
Dichters-cv
Liefst schrijf ik poëzie met kleine woorden
die niet vermaant en geen taboes doorbreekt
maar alledaags van ’t alledaagse spreekt
een symfonie van simpele akkoorden
Ik heb geen grote opdracht te vervullen
zolang ik maar een mondhoek om zie krullen
Mens erger je niet!
Ik zal jullie eens over vroeger vertellen.
We waren gelukkig op ieder gebied.
De melk werd gekookt en dan mocht je de vellen.
Op zaterdagavonden speelde je spellen.
Het leukste van al was “Mens erger je niet!”
Alleen als je zes gooide mocht je beginnen.
Je wachtte en wachtte en wachtte en liet
geen ongeduld blijken als broertje ging winnen.
Je had nog geen zes gegooid; hij was al binnen.
Toch dacht je tevreden: “Mens erger je niet!”
Heel af en toe ging het een klein beetje beter.
Dan gooide je zes en je mocht van acquit.
Je broertje keek zuur want het ging voor geen meter,
maar dan ging hij los en de strijd werd steeds heter
en broertje won weer bij “Mens erger je niet!”
Een kind van vandaag wordt gepusht en gepamperd.
Een stralende toekomst ligt in het verschiet
totdat de verwachtingen worden getemperd:
je hebt een verwende en aartsluie slemperd
die niet is gehard door “Mens erger je niet!”
Beer
“De beer is los!” Men hield een heuse klopjacht.
Het bleek een influencer met een fopvacht.
Door alle likes die deze actie opbracht
werd in dat jaar het berenvel de topdracht.
Pindakaas
Ik weet nog goed hoe jij voorbij kwam zweven.
Ik zag de wereld door een roze waas.
Mijn keel zat dicht; het was of ik zo-even
te gulzig had gesnoept van pindakaas.
Met woorden ben ik meestal zeer bedreven
maar toen was mijn emotie mij de baas.
Het was alsof de zinnen bleven kleven
aan mijn verhemelte, als pindakaas.
Je zag mij staan en wendde plots je steven.
Ik stond verstijfd en staarde als een dwaas.
Jouw stemgeluid onthoud ik heel mijn leven,
zo smeuïg zacht als verse pindakaas.
Ik stond daar als een schooljongen te beven.
Dat vond jij niet aantrekkelijk helaas.
De wrange nasmaak is nog lang gebleven;
het leek op uitgedroogde pindakaas.
Carpool (Bach-sonnet)
Jan heeft sinds kort een leuke nieuwe baan,
waarin hij elke dag wordt uitgedaagd.
Piet telt de dagen af tot zijn pensioen.
Klaas weet precies wat hij vandaag gaat doen.
Dat wordt al zoveel jaar van hem gevraagd
en zo zal het nog vele jaren gaan.
Piet is chauffeur. Hij vraagt of zij misschien
genegen zijn vandaag maar door te rijden.
Jan is van deze vraag wel wat van slag.
Hier zal zijn reputatie onder lijden,
maar anderzijds, het is een mooie dag.
Klaas denkt meteen aan de vergadertijden
en zegt dat verder gaan van hem wel mag.
Collega’s zullen hen vandaag niet zien.
Windhandel
Wie onbekommerd gillend rijk wil worden
begint een winkel op het internet
waarvan de naam de concurrentie plet
omdat die aanspreekt bij de kopershorden
Dat mondkapjesgedoe lijkt kinderspel
bij lijm-je-aan-vermeer-vast.nl
Dit was het verplichte actuele gedicht. Het staat ook in het boekje van Lichtvoetig 6 , maar dan is de laatste regel: bij omgekeerdevlaggen.nl
Moriokever
Zeg, ken je de larf van de moriokever?
Die houdt zo van piepschuim, van polystyreen
Zo’n moriolarf eet zich fris van de lever
dwars door een partij witte korreltjes heen
De trilpopulier wordt geveld door de bever
De hond is opnieuw in gevecht om een been
Relaxt eet de larf van de moriokever
zijn dagelijks maaltje van polystyreen
De sporen van wroeten verraden de ever
De damhertenhoef blijft lang zichtbaar in ’t veen
Je ziet van de larf van de moriokever
een paar kleine gaatjes in polystyreen
Dus kinders, eet zonder gezeur en gezever
spinazie en broccoli, witlof en peen
en denk aan de larf van de moriokever
die zelfs nog kan smullen van polystyreen
Haast
Ik zie je komen door de laan
op zo’n elektrisch stepje.
Een eigen bubbel heb je.
Je zoeft voorbij, kijkt mij niet aan.
Een nogal dwingend toontje
komt uit je telefoontje,
dus zie je ook die paal niet staan.
De Ware
Hij ziet haar en hij weet: zij is de ware
want alles waar hij lang op heeft gewacht
is in dit vrouwenlijf bijeengebracht
Hij kan wel eeuwig naar haar blijven staren
Klassieke schoonheid is niet haar terrein
Zij is gewoon te waar om mooi te zijn
Ontdekkingsreiziger
Vaak droomt hij van het onbekende land
waarheen hij op een goede dag zal zeilen.
Al ligt het dan voorbij de wereldrand,
al ligt het dan op meer dan duizend mijlen,
toch weet hij zeker dat hij niet zal feilen.
Wanneer de wind draait naar de juiste hoek,
dan hijst hij in zijn mast het juiste doek
en schiet hij over witgetopte baren.
Hij mijmert in de zon. Zijn plan klinkt kloek,
hij koestert het al meer dan vijftig jaren.
woensdag 2 november 2022
2 optredens in Gelselaar
Sinds 2019 organiseert de stichting Bie Swinkels jaarlijks het Poëziefestival Gelselaar. Deze website is dit jaar nieuw, de oude blogspot verwijst naar Appeldag Gelselaar. Opvallend is dat er Nederlands en een Nedersaksische wedstrijd is.
In de eerste editie was het thema "appel". Ik was met twee van mijn drie ingezonden gedichten genomineerd en won de tweede en derde prijs. Henriette was zo vriendelijk om het het voorlezen van de derde prijs op te nemen. Onder de film vind je tekst.
Boomgaard
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik zie dat je pit hebt voor vijf
Mijn lievelingskostje
Je hebt een rood blosje
dat glimt en dat glanst als ik wrijf
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik weet al meteen: dit is raak,
rondlijvig, kort-stelig,
iets zurig, iets melig,
maar altijd precies naar mijn smaak
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
O Honingzoet hoogstamproduct
O Gamerse Zure
Je hebt nog dat pure
Je bent uit de hemel geplukt
In 2022 was het thema "Mijn taal". Dat past bij het tweetalige karakter. Inmiddels mogen ook meer talen meedoen: Platduits (de Duitse variant van het Nedersaksisch), Afrikaans en alle Nederlands dialecten.
Ik ben ik weer genomineerd. Hieronder vind je mijn optreden maar liefst tweemaal, eerst gefilmd door Henriette en dan als onderdeel van de livestream op Youtube. Die laatste zou moeten beginnen bij mijn gedicht. Luister ook eens naar de 20 andere gedichten.
Winterbed
Een vreemde taal is als een winterbed
zelfs met extra kruik niet warm te krijgen.
De zinnen worden woord voor woord vertaald.
Ze worden wel begrepen maar niet eigen.
Al is het nuttig in geval van nood
gewoonlijk is het beter om te zwijgen.
Je eigen taal is als een winterbed
waar je geliefde op je ligt te wachten.
Dit is de klankenstroom waarnaar jij taalt.
De woorden vallen samen met gedachten.
Hier voel je je gehoord gezien genood
een toevluchtsoord in sneeuw bestoven nachten.
vrijdag 4 februari 2022
GAAT NIET BEDAARD IN DEZE GOEDE NACHT (Vertaling)
Gaat niet bedaard in deze goede nacht,
Brengt brullend, brandend de oude dag nabij;
Vervloekt, vervloekt dat licht wordt omgebracht.
De wijze aanvaardt het einde zonder klacht,
Omdat zijn woord geen lichtflits schiep, maar hij
Gaat niet bedaard in deze goede nacht.
De weldoener betreurt zijn broze kracht,
Dat daden nooit meer wassen met het tij,
Vervloekt, vervloekt dat licht wordt omgebracht.
De vagebond bezong de zonnepracht,
Leert nu, te laat, de droeve melodij,
Gaat niet bedaard in deze goede nacht.
De kniesoor die naar’t het blinde uitzicht smacht,
Zijn blinde oog kon vonken hemelsblij,
Vervloekt, vervloekt dat licht wordt omgebracht.
O vader, die op droeve hoogte wacht,
Verdoemt en zegent met uw tranen mij.
Gaat niet bedaard in deze goede nacht.
Vervloekt, vervloekt dat licht wordt omgebracht.
Dit gedicht uit december 2010 heb ik geschreven voor de jaarlijkse vertaalwedstrijd van de bibliotheek van Huizen, Laren en Blaricum. Dit is de vertaling van "Do not go gentle into that good night" van Dylan Thomas.
Ik eindigde op de gedeelde tweede t/m vijfde plaats, oftewel ik zat bij de vijf genomineerden, maar heb niet gewonnen.
De reden om het nu te plaatsen is een discussie op Het Vrije Vers waarin Jaap Bakker terloops melding maakt van zijn vertaling in het Gronings.
Je kunt het origneel HIER lezen. Beluisteren op YouTube kan ook:
woensdag 3 november 2021
Optreden bij Lichtvoetig V, Emmen 31 oktober 2021
Op 31 oktober 2021 organiseerde STEM (Stichting Taalpodium Emmen) voor de vijfde keer Lichtvoetig, het Nederlands kampioenschap light verse. Vorig konden we vanwege corona niet bij elkaar komen, dus er was iets in te halen.
Met mijn optreden heb ik de gedeelde derde plaats gehaald. Zoals je ziet staat het optreden op YouTube. Omdat niet altijd alles goed te verstaan is, zijn hier de gedichten.
Insomnia
Een beetje dichter lijdt aan slapeloosheid.
Alleen wie niets te zeggen heeft slaapt zacht.
Verdreven is de overdagse voosheid.
De woorden flonkeren van grandioosheid
nog helderder dan sterren in de nacht.
De dichter pent ze neer in volle pracht,
lardeert ze met de menselijke broosheid.
De dwaze mens die de natuur verkracht,
maar ook vol hartstocht naar haar schoonheid smacht,
hem overvalt een diepe Willem-Kloosheid.
De dichter stapt uit bed in ’t ochtendgrauw.
Een paar uur nachtrust heeft hij nog genoten.
Hij leest het vel papier vol hanenpoten
en prakkezeert zich suf: wat staat daar nou?
Voyage
Het viertal is van modegrillen wars
en komt met een herkenbare cd.
Na veertig jaar gaan zij weer op tournee,
al sturen ze dit keer hun avatars.
Zo blijft, net als hun liedjes en hun shows,
ook ABBA zelf voor eeuwig rimpelloos.
Kerstdiner
’t Is ieder jaar dezelfde vraag: wat mag niet in de schalen?
Jan eet geen kaas, Piet wil geen worst, Klaas houdt niet van garnalen.
Voor Joachim is elke vorm van rauwkost uitgesloten.
Bob lust wel alles, maar hij heeft een allergie voor noten.
Ook groente is een heel gedoe: Mien lust geen sperziebonen,
Maud wil geen groene bloemkool en Roberto geen gewone,
Niels geen gekookte worteltjes en Willemijn geen kroten.
Bob eet het allemaal, maar ja, die allergie voor noten.
De religieuze eisen blijven ieder jaar weer boeien:
Sharifa eet geen varkens en Parvati eet geen koeien.
En vegan Willem-Jort eet niets dat wandelt op vier poten.
Bob vindt het best, maar waarschuwt nog een keertje voor de noten.
Het resultaat is heerlijk en laat ieder in zijn waarde.
Dit gastronomisch kerstbestand brengt vrede op de aarde.
Een wanklank is er wel helaas; Bob voelt zich best wel klote,
want in het grand dessert zit toch een heel klein beetje noten.
Late vogels
De goudvinken hebben mijn vetbol gevonden
De staartmezen hebben mijn pinda’s verslonden
Al zijn ze ook prachtig, mij zijn ze een kwelling:
Drie dagen te laat voor de tuinvogeltelling
Voelverlangen
Hij heeft in zijn ontembaar voelverlangen
de randen van de kosmos afgetast.
Zijn wereld is door wanden afgepast,
die met gedrukte bloemen zijn behangen.
De bloemen kennen lente, herfst noch zomer.
Wel zijn ze met de jaren flink verfletst.
Ze hebben ziel en vingertop gekwetst.
Hij wacht op de verboden binnenkomer
die heel zijn huis vervult met bloemengeuren
en mufheid wegwuift door ontsloten deuren.
Vakantieliefde
Hij is zo lief, zo geestig en charmant
Het wordt een mooie zomer op Terschelling
maar eenmaal samen op het vasteland
toont hij haar zijn onaangename kant
Zij wil hem weer in de fabrieksinstelling
Maanlanding
Mijn moeder houdt het nieuws niet langer bij
Wij praten over vijftig jaar geleden
Toen stonden er twee mannen op de maan
Ze wil er niet veel aandacht aan besteden
Nadien is er niets mee gedaan, zegt zij
Voor feestelijke poespas is geen reden
Ik meld de plannen om naar Mars te gaan
Ze zucht, de mensen zijn ook nooit tevreden
Inbreker
Ik ben onzichtbaar in de nacht en nevel,
wanneer ik spiedend door de straten ga.
Van herenhuizen die ik gadesla
vind ik al snel de zwakte in de gevel.
Mijn koevoet brengt mij binnen, of mijn drevel,
of ik verstoor de elektronica.
Ik neem en ga en laat geen sporen na,
hoewel ik af en toe bewoners knevel.
In ’t ochtendgloren vier ik mijn succes.
Mijn vakmanschap is weinigen gegeven,
al maak ik mij daarmee niet populair.
Straks ga ik weer terug naar dit adres.
Dan bel ik aan, betuig mijn medeleven,
want ik ben de verzekeringsexpert.
Sudoku
De ene noemt zichzelf een heks
Een ander doet aan schaken
Een derde houdt van kinky sex
of heeft een oedipuscomplex
Ik wil sudoku’s maken
De ene bakt graag boterkoek
Een ander kan dan smullen
Een derde eet-leest met een boek
Ik zit graag in de koffiehoek
sudoku’s in te vullen
De ene sport vol levenslust
Een ander doet iets nijvers
Een derde is gauw uitgeblust
Ik stoei het liefst in alle rust
met mijn sudoku-cijfers
De een gaat naar de hemel toe
Een ander rust bij helden
Een derde komt terug als koe
Ik dool straks – nimmer cijfermoe –
op de sudoku-velden
vrijdag 6 augustus 2021
Ik sta in DBNL
In 2012 won ik de Vondel-prijsvraag van Onze Taal met het gedicht "In den arena" over de machtsovername van de Cruijffianen bij Ajax.
Tot mijn verbazing en vreugde heeft dit gedicht gezorgd voor een auteurspagina in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren.
donderdag 29 juli 2021
Zoeken in "Dagen van het Jaar"
Dit is een zoekprogramma voor de prachtige site
Dagen van het jaar.
Het is bewonderenswaardig dat iemand de moeite neemt om dagelijks bij te houden wat er gaande is.
Het is bewonderenswaardig dat iemand de moeite neemt om dagelijks bij te houden wat er gaande is.
Het enige wat ik miste was een zoekpagina door de jaren heen, want als dichter wil je niet alleen laten inspireren door wat vandaag brengt, maar juist door wat er morgen of overmorgen staat te gebeuren. Paradoxaal genoeg moet je dan juist terug in de tijd, naar dezelfde datum in de afgelopen jaren.
| Maand: | |
| Dag: |
Even geduld aub, bezig met berekenen
zondag 7 maart 2021
Hordenhond
© Tejo Coen (foto geplaatst met toestemming van de fotograaf)
Mijn zoon wil niet naar voetbaltraining
mijn dochter niet naar gymnastiek
Ze doen nu iets in de muziek
vrij slaapverwekkend naar mijn mening
Gelukkig is het wat geworden
met onze hond want die loopt horden
Niels Blomberg, 7 oktober 2020
De bibliotheek van Brasschaat houdt ieder jaar een dichtwedstrijd onder de naam "Dichter in Beeld". Met dit gedicht bereikte ik de 7e plaats.
Corona Volente ga ik op 23 september naar Brasschaat voor een poëzieworkshop van Maud Vanhauwaert.
woensdag 23 oktober 2019
2e en 3e prijs in Gelselaar
Ter gelegenheid van de appeldag in het Achterhoekse Gelselaar waren 3 wedstrijden georganiseerd: een fotowedstrijd, een poëziewedstrijd in het Nedersaksisch en een poëziewedstrijd in het Nederlands.
Aan die laatste wedstrijd heb ik meegedaan. Mijn 3 inzendingen zijn allemaal genomineerd en 2 vielen er in de prijzen
Ontmoeting in de boomgaard (3e prijs)
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik zie dat je pit hebt voor vijf
Mijn lievelingskostje
Je hebt een rood blosje
dat glimt en dat glanst als ik wrijf
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik weet al meteen: dit is raak,
rondlijvig, kort-stelig,
iets zurig, iets melig,
maar altijd precies naar mijn smaak
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
O Honingzoet hoogstamproduct
O Gamerse Zure
Je hebt nog dat pure
Je bent uit de hemel geplukt
De appel valt (2e prijs)
De appel valt steeds verder van de boom.
Ik ben niet goed in snoeien van de takken,
die door de vele appels bijna knakken.
Ach, waarom hield ik hem toch niet in toom?
Nu zijn ’t de buren die mijn appels pakken.
Rapen of plukken?
Zal ik mijn appels gaan rapen of plukken?
Wacht ik op stormen met herfstige nukken
zodat ik enkel nog maar hoef te bukken
als ik een appel wil eten?
Zal ik mijn appels gaan plukken of rapen?
Als ik ze pluk kan geen rups ze nog kapen,
maar ik ben niet voor een ladder geschapen;
ik ga bij voorbaat al zweten.
Zal ik mijn appels gaan rapen of plukken?
Ik kan van keuzestress bijna niet slapen.
Geen van de opties kan mij echt verrukken.
Zal ik mijn appels gaan plukken of rapen?
Ik zou het werk’lijk niet weten.
Daar sta ik dan met mijn 2 prijzen, terwijl Boeije Jansen van de Lochemse boekhandel Lovink sinds 1846 de winnaar gaat halen.
Mijn 2 boekenbonnen heb ik besteed aan 8 cm poëzie
Aan die laatste wedstrijd heb ik meegedaan. Mijn 3 inzendingen zijn allemaal genomineerd en 2 vielen er in de prijzen
Ontmoeting in de boomgaard (3e prijs)
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik zie dat je pit hebt voor vijf
Mijn lievelingskostje
Je hebt een rood blosje
dat glimt en dat glanst als ik wrijf
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
Ik weet al meteen: dit is raak,
rondlijvig, kort-stelig,
iets zurig, iets melig,
maar altijd precies naar mijn smaak
Ik heb je ontmoet in de boomgaard
O Honingzoet hoogstamproduct
O Gamerse Zure
Je hebt nog dat pure
Je bent uit de hemel geplukt
De appel valt (2e prijs)
De appel valt steeds verder van de boom.
Ik ben niet goed in snoeien van de takken,
die door de vele appels bijna knakken.
Ach, waarom hield ik hem toch niet in toom?
Nu zijn ’t de buren die mijn appels pakken.
Rapen of plukken?
Zal ik mijn appels gaan rapen of plukken?
Wacht ik op stormen met herfstige nukken
zodat ik enkel nog maar hoef te bukken
als ik een appel wil eten?
Zal ik mijn appels gaan plukken of rapen?
Als ik ze pluk kan geen rups ze nog kapen,
maar ik ben niet voor een ladder geschapen;
ik ga bij voorbaat al zweten.
Zal ik mijn appels gaan rapen of plukken?
Ik kan van keuzestress bijna niet slapen.
Geen van de opties kan mij echt verrukken.
Zal ik mijn appels gaan plukken of rapen?
Ik zou het werk’lijk niet weten.
zondag 11 november 2018
Hemelstrepen
Het firmament zit vol verwaaide hemelstrepen
en er is voor de rest geen wolkje aan de lucht.
De homo sapiens toont zijn veroverzucht.
God liet Zijn hemel blauw, de mens heeft ingegrepen.
Zien wij hier het bewijs van menselijke klasse
of juist het vlagvertoon van al die broeikasgassen?
Niels Blomberg, gezien bij de Oostvaardersplassen op 3 november 2018
zondag 29 juli 2018
Hoe win ik de Tour de France?
Wielrenners opgelet
spoedcursus Tour winnen
klim als een adelaar
daal ongedwee
pak elke tel in de
bonificatiesprint
dan heb je geel
op de Champs-Élysées
Niels Blomberg, 29 juli 2018
Niet geplaatst op Het Vrije Vers vanwege dit gedicht van Peter Knipmeijer
spoedcursus Tour winnen
klim als een adelaar
daal ongedwee
pak elke tel in de
bonificatiesprint
dan heb je geel
op de Champs-Élysées
Niels Blomberg, 29 juli 2018
Niet geplaatst op Het Vrije Vers vanwege dit gedicht van Peter Knipmeijer
zondag 28 januari 2018
Drie hinkelrijmen
Het eerste hinkelrijm ooit
De admiraal begon op maandag
de voorbereiding van zijn zeeslag.
Het eerste thema dat hij aansneed
was of de vijand nog wel meedeed.
19 april 2008
De obese mus
De verlokking van de broodplank
waar hij dagelijks aan blootstaat
zijn een geestelijke pijnbank
want hij mag uitsluitend lijnzaad
5 januari 2014
Eindelijk rijmen op Blomberg
Hinkelrijm van Blomberg
voel je in je beenmerg
scherp gelijk een kromzwaard
smakelijk als peentaart
3-25 januari 2018
Hinkelrijm is – behalve de naam zelf – door mij verzonnen.
In de Plezierdichtershyve waren er diepe discussies over rijm.
Dag/slag is een correct rijmpaar.
Maandag/slag is schrikkelrijm, incorrect vanwege de klemtoon.
Maandag/aanslag is dubbelrijm, dat is weer goed.
Maandag/zeeslag is een twijfelgeval. Jaap Bakker, de schrijver van het Nederlandse rijmwoordenboek, noemt het zwak rijm. Op de plezierdichtershyve noemden we het dalrijm. We waren geen fan.
Ik vroeg of dubbel dalrijm met gekruist rijm in de eerste lettergreep wel acceptabel was: Maandag/zeeslag/aansneed/meedeed. De anderen waren enthousiast. Musonius, Haagse bard en oprichter van de pleziersdichtershyve verzon de naam: hinkelrijm.
De admiraal begon op maandag
de voorbereiding van zijn zeeslag.
Het eerste thema dat hij aansneed
was of de vijand nog wel meedeed.
19 april 2008
De obese mus
De verlokking van de broodplank
waar hij dagelijks aan blootstaat
zijn een geestelijke pijnbank
want hij mag uitsluitend lijnzaad
5 januari 2014
Eindelijk rijmen op Blomberg
Hinkelrijm van Blomberg
voel je in je beenmerg
scherp gelijk een kromzwaard
smakelijk als peentaart
3-25 januari 2018
Hinkelrijm is – behalve de naam zelf – door mij verzonnen.
In de Plezierdichtershyve waren er diepe discussies over rijm.
Dag/slag is een correct rijmpaar.
Maandag/slag is schrikkelrijm, incorrect vanwege de klemtoon.
Maandag/aanslag is dubbelrijm, dat is weer goed.
Maandag/zeeslag is een twijfelgeval. Jaap Bakker, de schrijver van het Nederlandse rijmwoordenboek, noemt het zwak rijm. Op de plezierdichtershyve noemden we het dalrijm. We waren geen fan.
Ik vroeg of dubbel dalrijm met gekruist rijm in de eerste lettergreep wel acceptabel was: Maandag/zeeslag/aansneed/meedeed. De anderen waren enthousiast. Musonius, Haagse bard en oprichter van de pleziersdichtershyve verzon de naam: hinkelrijm.
zaterdag 27 januari 2018
Uitgecheckt
Vandaag ben ik voor één keer uitgecheckt,
voor één keer van het rechte spoor.
Ik schoorvoet stevig door.
De trein vertrekt.
De echo van het fluitsignaal verwaait.
Perronwind stuwt mij voort, voort,voort
als koning door de poort
die openzwaait.
Ik voel me vrij, maar ook een spijbelaar.
Vandaag maak ik een nieuw begin.
Nee, nooit meer check ik in;
vergeet het maar!
Ik klim op het talud en in een wip
leg ik hem op het juiste spoor.
Straks is hij middendoor,
mijn kaart met chip.
12-15 december 2015, 17 april 2016
Geschreven voor de cursus van Co Woudsma, naar aanleiding van een les over de Engelse dichter George Herbert, die leefde rond 1600. Het gedicht moest wel rijmen en metrisch zijn, maar de regels niet even lang.
Dat is een aardige klus voor een plezierdichter. En het is nog een aardig gedicht geworden ook.
voor één keer van het rechte spoor.
Ik schoorvoet stevig door.
De trein vertrekt.
De echo van het fluitsignaal verwaait.
Perronwind stuwt mij voort, voort,voort
als koning door de poort
die openzwaait.
Ik voel me vrij, maar ook een spijbelaar.
Vandaag maak ik een nieuw begin.
Nee, nooit meer check ik in;
vergeet het maar!
Ik klim op het talud en in een wip
leg ik hem op het juiste spoor.
Straks is hij middendoor,
mijn kaart met chip.
12-15 december 2015, 17 april 2016
Geschreven voor de cursus van Co Woudsma, naar aanleiding van een les over de Engelse dichter George Herbert, die leefde rond 1600. Het gedicht moest wel rijmen en metrisch zijn, maar de regels niet even lang.
Dat is een aardige klus voor een plezierdichter. En het is nog een aardig gedicht geworden ook.
vrijdag 26 januari 2018
Stoer
Vanmiddag ga ik mee met Pier.
Dat vind ik mooi, want Pier is stoer.
We hangen samen op de brug.
Het water is hier spiegelglad.
Wij zweven in de grijze lucht
die langzaam onder ons verglijdt.
Pier spuugt. Een kring ontstaat, dijt uit.
Het wolkendek toont siddering
en dan komt alles weer tot rust.
Ik zamel op, ik barst zowat.
Ik spuug de speekselbal heel ver.
De wolken deinen rusteloos.
Pier gooit een kiezel. Opwaarts schiet
een cumulus, de lucht betrekt.
Er vallen druppels op ons neer.
Ik gooi een kei, het firmament
verduistert, slaat zijn donderslag,
die mijlenver te horen is.
Pier pakt de afvalbak, ontwortelt
hem en lazert hem ver weg.
Wij samen in de onweersbui.
Dan pak ik Pier. Hij vliegt, hij valt.
De wolkbreuk spoelt de wereld schoon
en sleurt mij mee de diepte in.
Vanmiddag ging Pier mee met mij.
Dat vond hij mooi, want ik was stoer.
We hingen samen op de brug.
12-14 september 2012
Mijn meest succesvolle gedicht ooit, namelijk in de top-20 van de Turing Nationale Gedichten Wedstrijd 2013. Ik mocht plaatsnemen op het podium van de hoofdstedelijke stadsschouwburg, waar ik een uur lang alleen maar heb lopen glunderen.
De opdracht van Co Woudsma was: “Schrijf een gedicht dat realistisch begint en fantastisch/surrealistisch eindigt.”
Om nog even na te glunderen hierbij het juryrapport van Turing, waaraan ik niets meer heb toe te voegen:
Bedrieglijk eenvoudig gedicht, heel ritmisch. Het begint allemaal heel opgewekt, maar gaandeweg wordt de toon dreigender. Pier en ik nemen de lezer mee naar de brug, waar ze naar het water kijken. Het is een grijze dag, windstil, de lucht wordt in het water gespiegeld, zodat een omkering ontstaat tussen boven en beneden, lucht en water, wolken en rivier. Daarna gaat het crescendo: Pier spuugt - de wolken trillen; Ik spuug - rusteloze deining; Pier gooit een kiezer; er schiet een cumulus omhoog; het begint te druppelen; ik gooi een kei - het begint te donderen; Pier kiepert de afvalcontainer in het water - het onweer barst los; ik pakt Pier, die in het water valt en ik mee de diepte in sleurt - intussen is de zondvloed losgebarsten, de wereld wordt weer schoon, want Pier en ik zijn verdwenen. Het slot klinkt erg laconiek: het herneemt de eerste strofe, in de verleden tijd weliswaar: Pier en ik zijn niet meer.
Dat vind ik mooi, want Pier is stoer.
We hangen samen op de brug.
Het water is hier spiegelglad.
Wij zweven in de grijze lucht
die langzaam onder ons verglijdt.
Pier spuugt. Een kring ontstaat, dijt uit.
Het wolkendek toont siddering
en dan komt alles weer tot rust.
Ik zamel op, ik barst zowat.
Ik spuug de speekselbal heel ver.
De wolken deinen rusteloos.
Pier gooit een kiezel. Opwaarts schiet
een cumulus, de lucht betrekt.
Er vallen druppels op ons neer.
Ik gooi een kei, het firmament
verduistert, slaat zijn donderslag,
die mijlenver te horen is.
Pier pakt de afvalbak, ontwortelt
hem en lazert hem ver weg.
Wij samen in de onweersbui.
Dan pak ik Pier. Hij vliegt, hij valt.
De wolkbreuk spoelt de wereld schoon
en sleurt mij mee de diepte in.
Vanmiddag ging Pier mee met mij.
Dat vond hij mooi, want ik was stoer.
We hingen samen op de brug.
12-14 september 2012
Mijn meest succesvolle gedicht ooit, namelijk in de top-20 van de Turing Nationale Gedichten Wedstrijd 2013. Ik mocht plaatsnemen op het podium van de hoofdstedelijke stadsschouwburg, waar ik een uur lang alleen maar heb lopen glunderen.
De opdracht van Co Woudsma was: “Schrijf een gedicht dat realistisch begint en fantastisch/surrealistisch eindigt.”
Om nog even na te glunderen hierbij het juryrapport van Turing, waaraan ik niets meer heb toe te voegen:
Bedrieglijk eenvoudig gedicht, heel ritmisch. Het begint allemaal heel opgewekt, maar gaandeweg wordt de toon dreigender. Pier en ik nemen de lezer mee naar de brug, waar ze naar het water kijken. Het is een grijze dag, windstil, de lucht wordt in het water gespiegeld, zodat een omkering ontstaat tussen boven en beneden, lucht en water, wolken en rivier. Daarna gaat het crescendo: Pier spuugt - de wolken trillen; Ik spuug - rusteloze deining; Pier gooit een kiezer; er schiet een cumulus omhoog; het begint te druppelen; ik gooi een kei - het begint te donderen; Pier kiepert de afvalcontainer in het water - het onweer barst los; ik pakt Pier, die in het water valt en ik mee de diepte in sleurt - intussen is de zondvloed losgebarsten, de wereld wordt weer schoon, want Pier en ik zijn verdwenen. Het slot klinkt erg laconiek: het herneemt de eerste strofe, in de verleden tijd weliswaar: Pier en ik zijn niet meer.
woensdag 24 januari 2018
Ode aan de krooshekreiniger
Het krooshek vangt bij de gemalen waterplant en riet.
De plantenkluwen die ontstaat, bereikt de pompen niet.
Wat legt dat bladgroen en die stengels op een hoop apart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.
Mijn hoofd zit vol met woorden en een prachtig vergezicht.
Het is een warboel nog helaas, nog lang niet een gedicht.
Wat heeft die klont van woord en beeld uiteindelijk ontward?
Mijn eigen krooshekreiniger die automatisch start.
Vaak lopen woordenwisselingen gierend uit de hand
en menig militair conflict blijkt één groot misverstand.
Wie slecht de muur van onbegrip, die de hele mensheid tart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.
Wanneer je mij beroven komt, neem dan mijn have en goed,
mijn blauw suède schoenen ook, indien je die nog moet.
Neem mijn gedichten mee desnoods, hoezeer mij dat ook smart,
maar niet mijn krooshekreiniger die automatisch start.
September 2010
Waterschappen zijn de meest technische democratieën van het land. Gemalen hebben prachtige hulpstukken, zoals krooshekreinigers.`
Directe aanleiding voor dit gedicht was een waarschuwingsbordje bij gemaal Lovink (gemeente Zeewolde, schuin tegenover Harderwijk):
OPGELET AUTOMATISCH STARTENDE KROOSHEKREINIGER
Later heb ik dit voorgelezen tijdens de watertafel 2014, zeg maar de nieuwjaarsreceptie van waterschap Zuiderzeeland. Daarna heb ik het nog vele malen voorgedragen; het is niet alleen een favoriet watergedicht, maar gewoon een favoriet gedicht.
Overigens start de krooshekreiniger automatisch als het waterpeil vóór het krooshek een decimeter hoger is dan erachter, omdat de doorstroming dan onvoldoende is.
Oudere medewerkers van gemalen weten nog goed dat ze vroeger met harken en rieken in de weer moesten bij het krooshek. Ze zijn dan ook erg blij met de krooshekreiniger. Met terugwerkende kracht wil ik dit gedicht aan hen opdragen.
De plantenkluwen die ontstaat, bereikt de pompen niet.
Wat legt dat bladgroen en die stengels op een hoop apart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.
Mijn hoofd zit vol met woorden en een prachtig vergezicht.
Het is een warboel nog helaas, nog lang niet een gedicht.
Wat heeft die klont van woord en beeld uiteindelijk ontward?
Mijn eigen krooshekreiniger die automatisch start.
Vaak lopen woordenwisselingen gierend uit de hand
en menig militair conflict blijkt één groot misverstand.
Wie slecht de muur van onbegrip, die de hele mensheid tart?
Dat is de krooshekreiniger die automatisch start.
Wanneer je mij beroven komt, neem dan mijn have en goed,
mijn blauw suède schoenen ook, indien je die nog moet.
Neem mijn gedichten mee desnoods, hoezeer mij dat ook smart,
maar niet mijn krooshekreiniger die automatisch start.
September 2010
Waterschappen zijn de meest technische democratieën van het land. Gemalen hebben prachtige hulpstukken, zoals krooshekreinigers.`
Directe aanleiding voor dit gedicht was een waarschuwingsbordje bij gemaal Lovink (gemeente Zeewolde, schuin tegenover Harderwijk):
OPGELET AUTOMATISCH STARTENDE KROOSHEKREINIGER
Later heb ik dit voorgelezen tijdens de watertafel 2014, zeg maar de nieuwjaarsreceptie van waterschap Zuiderzeeland. Daarna heb ik het nog vele malen voorgedragen; het is niet alleen een favoriet watergedicht, maar gewoon een favoriet gedicht.
Overigens start de krooshekreiniger automatisch als het waterpeil vóór het krooshek een decimeter hoger is dan erachter, omdat de doorstroming dan onvoldoende is.
Oudere medewerkers van gemalen weten nog goed dat ze vroeger met harken en rieken in de weer moesten bij het krooshek. Ze zijn dan ook erg blij met de krooshekreiniger. Met terugwerkende kracht wil ik dit gedicht aan hen opdragen.
vrijdag 19 januari 2018
Warrelwereld
Of het nu vriest, of meer lijkt op de tropen,
ik ga tussen de middag altijd lopen,
een rondje op het industrieterrein.
De wereld om mij heen begint te draaien.
Ik kan niet door, nee echt van kans geen schijn.
Het voelt nog instabieler dan bezopen,
met evenwichtsproblemen die mij nopen
te wachten tot er and’re mensen zijn.
De wereld zal zijn rondjes blijven draaien
en ik laat al mijn kopzorgen verwaaien.
Ik sta weer met twee benen op de grond.
Mijn evenwichtsorgaan laat mij soms zwaaien,
maar toch ben ik nog lang niet naar de haaien.
Ik loop nog heel wat middagpauzes rond.
8-12 maart 2017
Er zijn weinig dingen die de poëzie zo stimuleren als deadlines, en dan vooral deadlines opgesteld door derden, in mijn geval Aldichter, Co Woudsma of waterschap Zuiderzeeland. Jezelf een deadline opleggen werkt gewoon niet, omdat hij niet echt hard is.
Maar er één uitzondering voor mij: 14 maart, pi-dag (immers 3/14 voor Amerikanen). Vanaf 2011 schrijf ik dan ieder jaar een pi-sonnet.
In 2017 was dat een mooi moment om iets over mijn trammelant van de maanden daarvoor te vertellen.
Op 10 november 2016 begon alles te draaien. “Beroerte in kleine hersenen”, zei de neuroloog, “maar heel heel heel misschien toch iets met het evenwichtsorgaan”.
Later bleek het precies andersom: een beroerte is zeer onwaarschijnlijk en alles wijst op “iets” in het evenwichtsorgaan.
Volledig herstel blijkt een kwestie van lange adem; na ruim een jaar is het wel veel beter, maar nog niet over.
ik ga tussen de middag altijd lopen,
een rondje op het industrieterrein.
De wereld om mij heen begint te draaien.
Ik kan niet door, nee echt van kans geen schijn.
Het voelt nog instabieler dan bezopen,
met evenwichtsproblemen die mij nopen
te wachten tot er and’re mensen zijn.
De wereld zal zijn rondjes blijven draaien
en ik laat al mijn kopzorgen verwaaien.
Ik sta weer met twee benen op de grond.
Mijn evenwichtsorgaan laat mij soms zwaaien,
maar toch ben ik nog lang niet naar de haaien.
Ik loop nog heel wat middagpauzes rond.
8-12 maart 2017
Er zijn weinig dingen die de poëzie zo stimuleren als deadlines, en dan vooral deadlines opgesteld door derden, in mijn geval Aldichter, Co Woudsma of waterschap Zuiderzeeland. Jezelf een deadline opleggen werkt gewoon niet, omdat hij niet echt hard is.
Maar er één uitzondering voor mij: 14 maart, pi-dag (immers 3/14 voor Amerikanen). Vanaf 2011 schrijf ik dan ieder jaar een pi-sonnet.
In 2017 was dat een mooi moment om iets over mijn trammelant van de maanden daarvoor te vertellen.
Op 10 november 2016 begon alles te draaien. “Beroerte in kleine hersenen”, zei de neuroloog, “maar heel heel heel misschien toch iets met het evenwichtsorgaan”.
Later bleek het precies andersom: een beroerte is zeer onwaarschijnlijk en alles wijst op “iets” in het evenwichtsorgaan.
Volledig herstel blijkt een kwestie van lange adem; na ruim een jaar is het wel veel beter, maar nog niet over.
woensdag 17 januari 2018
Wortel twee
Oermoeder van onredelijkheid
ongeteld en ongenoemd
heb je Pythagoras
met twee gelijke benen
teruggestort op aarde
Dit is de breuk
in zijn wereldbeeld
De bron waaruit
de overaftelbare vloed
zich stort in de poriën
van de geest
Oermoeder van onredelijkheid
verdeel nog één keer de taart
in ongelijke stukken
Niels Blomberg, 15 augustus 2007
Ik heb een paar wiskundige gedichten geschreven, en dit vind ik mijn beste, al vereist hij enige uitleg.
Voor iedereen is tellen de eerste kennismaking met getallen: 1, 2, 3, 4, 5. Later leer je nog 0 en een enkeling stuit op -1, -2, -3, -4, -5. Al deze getallen samen noemen wiskundigen de gehele getallen.
Tussen de gehele getallen liggen weer andere getallen: breuken. Dat zijn twee gehele getallen gedeeld door elkaar: 1/2, 5/19, -123/13. Wiskundigen noemen de gehele getallen en de breuken samen de rationale getallen, oftewel de getallen die voor de ratio, de menselijke rede, te bevatten zijn; hiermee moet de kosmos toch wel te beschrijven zijn.
Pythagoras, een Griekse filosoof, wiskundige en sekteleider uit de zesde eeuw voor Christus, beschreef inderdaad de kosmos met rationale getallen. Bewegende hemellichamen produceren een toon, dat wij niet horen omdat we eraan gewend zijn. Alle hemellichamen samen bewegen voort in de harmonie der sferen, omdat hun diverse tonen zijn in perfecte harmonische verhouding zijn, zeg maar de perfecte breuk opleveren.
Maar Pythagoras is natuurlijk bekend geworden van de stelling: a²+b²=c² en daarmee riep hij de ellende over zichzelf af.
Neem nou een gelijkbenige rechthoekige driehoek. De zijden a en b zijn gelijk, voor het gemak zeggen we dat ze 1 zijn. Dus zijn ook a² en b² gelijk aan 1. Hieruit volgt c²=1+1=2.
Hoe groot is de schuine zijde c ? Het is een getal tussen 1 en 2, maar het is geen breuk. Het lukt namelijk niet om een breuk te vinden die vermenigvuldigd met zichzelf 2 oplevert.
En zo werd voor het eerst in de geschiedenis aangetoond, dat er tussen gehele getallen ook niet-breuken zitten. Wiskundige noemen ze irrationale getallen, ik houd het op onredelijke getallen.
Wij zeggen nu dat c gelijk is aan wortel 2. Daardoor klinkt het nog redelijk, maar dat zal het nooit echt worden. Helaas hebben we de onredelijke getallen wel nodig om de kosmos te beschrijven.
ongeteld en ongenoemd
heb je Pythagoras
met twee gelijke benen
teruggestort op aarde
Dit is de breuk
in zijn wereldbeeld
De bron waaruit
de overaftelbare vloed
zich stort in de poriën
van de geest
Oermoeder van onredelijkheid
verdeel nog één keer de taart
in ongelijke stukken
Niels Blomberg, 15 augustus 2007
Ik heb een paar wiskundige gedichten geschreven, en dit vind ik mijn beste, al vereist hij enige uitleg.
Voor iedereen is tellen de eerste kennismaking met getallen: 1, 2, 3, 4, 5. Later leer je nog 0 en een enkeling stuit op -1, -2, -3, -4, -5. Al deze getallen samen noemen wiskundigen de gehele getallen.
Tussen de gehele getallen liggen weer andere getallen: breuken. Dat zijn twee gehele getallen gedeeld door elkaar: 1/2, 5/19, -123/13. Wiskundigen noemen de gehele getallen en de breuken samen de rationale getallen, oftewel de getallen die voor de ratio, de menselijke rede, te bevatten zijn; hiermee moet de kosmos toch wel te beschrijven zijn.
Pythagoras, een Griekse filosoof, wiskundige en sekteleider uit de zesde eeuw voor Christus, beschreef inderdaad de kosmos met rationale getallen. Bewegende hemellichamen produceren een toon, dat wij niet horen omdat we eraan gewend zijn. Alle hemellichamen samen bewegen voort in de harmonie der sferen, omdat hun diverse tonen zijn in perfecte harmonische verhouding zijn, zeg maar de perfecte breuk opleveren.
Maar Pythagoras is natuurlijk bekend geworden van de stelling: a²+b²=c² en daarmee riep hij de ellende over zichzelf af.
Neem nou een gelijkbenige rechthoekige driehoek. De zijden a en b zijn gelijk, voor het gemak zeggen we dat ze 1 zijn. Dus zijn ook a² en b² gelijk aan 1. Hieruit volgt c²=1+1=2.
Hoe groot is de schuine zijde c ? Het is een getal tussen 1 en 2, maar het is geen breuk. Het lukt namelijk niet om een breuk te vinden die vermenigvuldigd met zichzelf 2 oplevert.
En zo werd voor het eerst in de geschiedenis aangetoond, dat er tussen gehele getallen ook niet-breuken zitten. Wiskundige noemen ze irrationale getallen, ik houd het op onredelijke getallen.
Wij zeggen nu dat c gelijk is aan wortel 2. Daardoor klinkt het nog redelijk, maar dat zal het nooit echt worden. Helaas hebben we de onredelijke getallen wel nodig om de kosmos te beschrijven.
Abonneren op:
Posts (Atom)