zaterdag 21 december 2013

ZE

Hier een gedicht waar ik erg tevreden over ben, maar dat de top-1000 van Turing niet heeft gehaald.
Het is ook door anderen gemeld: vormvaste gedichten zijn uit dit jaar. Ik daarentegen heb een zwak voor kwintijnen.

ZE

Ze hebben van die dreigende gezichten,
die zwijgen in een onbekende taal.
Je weet niet goed waarvan ze je betichten;
ze lijken niet bereid dat toe te lichten.
Hun blik is harder dan het hardste staal.

Minuten en seconden lijken eeuwen.
Ze kijken je maar steeds misprijzend aan.
Je voelt je als geworpen voor de leeuwen.
Het liefste zou je naar ze willen schreeuwen:
Vertel me wat ik jullie heb misdaan!

Ze naderen als woeste watergolven.
Je dobbert in de grote mensenzee
en hebt al gauw het onderspit gedolven.
De stormen huilen als een roedel wolven.
Dan laat je los en huil je met ze mee.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen